تحليل حساسيت لرزه‌اي قاب‌هاي خمشي بتن آرمه با سابقه‌ي آتش‌سوزي

سازه‌ها در طول عمر مفيد خود در معرض بارهاي مختلفي مانند زلزله، ضربه، آتش و ... قرار مي‌گيرند. هريك از اين بارها موجب پاسخ متفاوتي در سازه مي شوند و بعضا آسيب‌هايي را به همراه دارند. گاهي يك سازه ممكن است در معرض بارهاي پشت سر هم قرار گيرد. وقوع زلزله در ساختمان‌هايي كه قبلا در معرض بار آتش بوده‌اند يكي از اين بارها محسوب مي‌شود. تغييرات در پارامترهايي مانند مشخصات مصالح، بارهاي ثقلي و خواص هندسي كه بعضا در اجرا متفاوت از طراحي است در پاسخ سازه‌ها تاثير گذار است. در اين تحقيق سعي شده است تا با استفاده از تحليل‌هاي حساسيت ميزان تاثير تغييرات در پارامترهايي همچون مقاومت بتن، تنش تسليم و مدول الاستيسيته آرماتور، بار مرده و زنده، اندازه پوشش آرماتور و طول دهانه بر روي عملكرد يك قاب بتن آرمه هفت طبقه در سناريوي زلزله بعد از آتش‌سوزي مورد بررسي قرار گرفته است. سازه مورد نظر در نرم افزار OpenSees با خواص مكانيكي-حرارتي مدلسازي شده، كه ابتدا در معرض بار آتش معرفي شده در EN 1991-1-2 و در انتها تحت زلزله ، قرار گرفته است. تحليل دياگرام تورنادو و شبيه‌سازي مونت كارلو براي انجام حساسيت‌زايي متغيرهاي عنوان شده بكار برده شده است. نتايج نشان داد، كه اعمال بار حرارتي پيش از بار لرزه‌اي به سازه، قطعا بر رفتار لرزه‌اي سازه تاثير گذار است و باعث كاهش مقاومت و افزايش پاسخ ديناميكي سازه مي‌شود. ميانگين دريفت در طبقه بحراني براي ركوردهاي اعمال شده، براي حالت‌هاي بدون آتش‌سوزي، يك ساعت آتش‌سوزي، دو ساعت آتش‌سوزي و سه ساعت آتش‌سوزي به ترتيب برابر با 027/0 ، 029/0 ، 033/0 و 036/0 مي‌باشد. بار مرده و مقاومت بتن بيشترين حساسيت زايي و مدول الاستيسييته و طول دهانه كمترين حساسيت زايي را در پاسخ ديناميكي سازه در سناريوي زلزله بعد از آتش سوزي داشته است.