تاثير استفاده همزمان از پوزولان هاي طبيعي بنتونيت و زئوليت در نسبت هاي مختلف حجمي بر روي رئولوژي، مقاومت فشاري و دوام يخ زدگي بتن خود تراكم

يكي از بحران ‌هاي پيش روي بشر آسيب به محيط زيست است. عدم مديريت و توجه كافي به انتشار گازهاي گلخانه‌اي حيات انسان را بر كره زمين تهديد مي‌كند. با توجه به انتشار گاز گلخانه‌اي CO2 ناشي از توليد سيمان، يافتن راهي جهت كاهش حجم سيمان مصرفي براي توليد بتن كه بعنوان پرمصرف‌ترين مصالح ساختماني شاخته مي‌شود، اولويت دارد. استفاده از پوزولان‌ها به منظور ساخت بتن‌هايي با خصوصيات مكانيكي و دوام مناسب در دهه‌هاي اخير جايگاه ويژه‌اي يافته است. در اين تحقيق با بهره‌گيري از دو نوع پوزولان پرمصرف، يعني زئوليت و بنتونيت تلاش گرديد تا خصوصيات رفتاري و دوام بتن خودتراكم را بهبود بخشيد. براي تحقق اين هدف از تركيب زئوليت و بنتونيت بطور همزمان در نسبت‌هاي وزني 2/5%، 5%، 7/5% و 10% به جاي سيمان استفاده شد. آزمايشات انجام شده شامل جريان اسلامپ، ويسكوزيته بتن، مقاومت فشاري، و بررسي دوام بتن در برابر چرخه ذوب و انجماد در سنين مختلف مي‌باشد. نتايج اين تحقيق نشان داد كه استفاده از اين پوزلان‌ها باعث كاهش مقاومت در سنين اوليه گيرش بتن خواهد شد اما اين عارضه در سنين بالاتر مرتفع خواهد شد بطوريكه استفاده از تركيب 5% زئوليت و 5% بنتونيت مي‌تواند تا 8/6% مقاومت فشاري نهايي (90 روزه) بتن را افزايش دهد كه اين طرح با شاخص اقتصادي 4/8 مقرون به صرفه ترين طرح اختلاط مورد آزمايش انتخاب شد. در ادامه نتايج آزمايش دوام بتن در برابر چرخه يخ زدگي نشان داد كه استفاده از 2/5 ، 5 ، 7/5 و 10 درصد بنتونيت و زئوليت مي تواند ميزان مقاومت فشاري را به ترتيب به ميزان 12/8 ، 13/4، 13/9 ، 14/4 درصد كاهش دهد.