تعيين الگوي بهينه مكان يابي يگان‌هاي هنگ مرزي براساس شاخص هاي توپوگرافي و مورفولوژي (موردمطالعه هنگ مرزي مهران)

زمينه و هدف: تعيين مكان بهينه جهت احداث پاسگاه هاي مرزي يكي از مسائل مهم در برنامه‌ريزي‌هاي فرماندهي مرزباني فراجا مي باشد. هر پاسگاه مرزي در مكان معين با توجه به ويژگي هاي جغرافيايي و نظامي احداث مي گردد لذا در جانمايي اين پاسگاه‌ها توجه به مولفه‌هاي ماموريتي و محيطي مهم است. با در نظر داشتن اين موضوع، هدف از نگارش پژوهش حاضر دستيابي به الگوي بهينه مكان يابي در پاسگاه‌هاي هنگ مرزي مهران مي باشد. روش پژوهش: پژوهش حاضر با رويكرد كيفي و با به‌كارگيري روش تحليل مضمون انجام شد. قلمرو مكاني اين پژوهش هنگ مرزي مهران مي باشد، محدوده آماري شامل كليه پاسگاه هاي هنگ مرزي بوده كه نمونه‌گيري به صورت تمام شمارانجام گرفته است. داده هاي كمي به دست آمده با استفاده از آزمون هاي آماري (فراواني، ميانگين و شاخص پراكندگي انحراف معيار) انجام شد و براي تحليل داده هاي كيفي و اولويت بندي مولفه هاي به دست آمده از آزمون فريدمن و نرم افزار MAXQDA استفاده شده است. يافته ها: يافته‌هاي به دست آمده نشان مي‌دهد از ديدگاه مشاركت‌كنندگان 35 درصد مكان‌يابي واحدهاي هنگ مرزي مهران بر اساس نوع ماموريت و وظايف محوله به صورت علمي و با استفاده از تجارب كارشناسان مجرب صورت گرفته است، 35 درصد نظر بازنگري در خصوص مكانيابي واحدهاي مرزي را دارند و 30 درصد نيز نظري در اين خصوص ندارند با توجه به اينكه درصد قابل توجهي از مشاركت‌كنندگان معتقدند مكان يابي واحدهاي هنگ مرزي مهران نياز به بازنگري دارد لذا براي پيشگيري از هر گونه آسيب احتمالي نياز است توجه ويژه‌اي از طرف مسئولين امر نسبت به اين موضوع صورت پذيرد.نتيجه گيري: نتايج به دست آمده نشان داد كه مكان يابي پاسگاه‌هاي هنگ هاي مرزي مهران از دو شاخص اصلي موفولوژي و توپوگرافي پيروي مي كند كه در بعد مورفولوژي جهت، قله، نوع و شكل و دره و در بعد توپوگرافي ارتفاع، پستي و بلندي و شيب زمين مورد توجه قرار گرفته است و نهايتا شاخص هاي مربوط براي هريك از ابعاد در الگويي ارائه شده است.