بررسي انواع شكستگي هاي فك وصورت در موتورسيكلت سواران دارا و فاقد كلاه ايمني مراجعه كننده به بيمارستان شهيد رجايي شيراز

سابقه و هدف: ساختارهاي فك و صورت معمولا در تصادفات موتورسيكلت ،تحت تاثير قرار مي گيرند. بنابراين ، هدف از اين مطالعه تاثير استفاده از كلاه ايمني برفراواني و الگوي شكستگي هاي فك و صورت در موتورسواران  بود. مواد و روشها:  دراين مطالعه مقطعي-توصيفي تعداد 181 پرونده از بيماراني كه با شكستگي هاي فك و صورت در بيمارستان شهيد رجايي شيراز طي سالهاي 1394 تا 1399 بستري شده بودند، مورد بررسي قرارگرفت..متغيرهاي دموگرافيك و كلينيكي شامل سن،جنس،نوع شكستگي بر اساس منفرد يا متعدد بودن و محل شكستگي ها در منديبل وناحيه مياني صورت  براي هر بيمار ثبت شد.داده ها به وسيله تست chi-square آناليزشدند.(0.05 P) يافته ها: از 181 بيمار،77 درصد بيماران مردو 22.8 درصد بيماران زن بودند. اختلاف معني دار آماري بين استفاده از كلاه ايمني وجنس بيماران وگروههاي سني مشاهده شد. (0.12=P)  در موتورسواران داراي كلاه ايمني برخلاف موتورسواران فاقد كلاه ايمني،شكستكي در ناحيه مياني صورت،كمتر از فك پايين بود.فراواني شكستگي منفردومتعدد به ترتيب 39.3 % و 60.7 %بود. بيشترين فراواني شكستگي هاي ناحيه مياني صورت و منديبل به ترتيب در لفورت دو وتنه منديبل بود.كمترين فراواني شكستگي ناحيه مياني صورت و منديبل به ترتيب دراستخوان بيني و راموس بود .برخلاف منديبل ارتباط معني دار آماري بين محل شكستگي هاي مياني صورت با استفاده از كلاه ايمني وجود داشت. (0.011=P)  نتيجه گيري:  استفاده از كلاه ايمني  مي تواند باعث كاهش شكستگي هاي فك وصورت به ويژه در ناحيه مياني صورت شود.