جنگ حقوقي ايالات متحدۀ آمريكا عليه ايران از منظر حقوق بين ‌الملل

جنگ حقوقي بيانگر راهبردي در استفادۀ ابزاري از حقوق براي رسيدن به منافع ملي و امنيتي است كه اهداف يك مخاصمۀ مسلحانه را بدون توسل به زور پيگيري مي‌كند. كنشگر جنگ حقوقي، از خلأهاي موجود حقوق بين‌الملل سوءاستفاده مي‌كند تا بيشترين آسيب را به طرف مقابل وارد كند. اين در حالي است كه نظام حقوقي خاصي براي مواجهه در برابر اين اقدام‌ها وجود ندارد. در جنگ حقوقي حاكميت قانون مخدوش است. پيچيدگي‌هاي جنگ حقوقي موجب شده است كه ابتكار عمل در اختيار دولت‌هاي قدرتمندي باشد كه از زيرساخت‌هاي حقوقي مناسبي بهره‌مندند. ايالات متحدۀ آمريكا توانسته است از اين طريق بيشترين بهره را براي تحت فشار قرار دادن ايران داشته باشد و به‌دنبال اهداف خصمانه‌اش باشد. مطالعۀ رويكرد و رويۀ آمريكا نسبت به جنگ حقوقي در تقابل با ايران موضوع نوشتار حاضر را تشكيل مي‌دهد. شناخت عملكرد آمريكا در اين خصوص نشان مي‌دهد دولت ايران هدف سخت‌ترين جنگ حقوقي بوده كه از طريق نهادهاي بين‌المللي و همچنين در سطح داخلي آمريكا با استفاده از راهبردها و ابتكارات متنوع پيگيري شده است.