حق بر شادي در پرتو اهداف توسعه پايدار

شادي، معياري براي سنجش سطح توسعه‌ يافتگي كشورها به‌شمار مي‌آيد؛ بدين ‌گونه كه مسير تحقق شادي انسان‌ از رهگذر توسعه است. بر اين اساس، دور افتادن از پيگيري شادي سبب شده است كه سازمان ملل متحد اهداف توسعه پايدار را به‌عنوان نقشه راه و الگويي جامع و برنامه عملياتي براي تحقق حق بر شادي در چهار مقوله توسعه اجتماعي، اقتصادي، سلامت اجتماعي و سبك زندگي پايدار مقرر كند. بر همين اساس، برنامه‌ريزي‌ها و سياست‌هاي توسعه‌اي دولت‌ها نيز بايد به‌گونه‌اي تصويب شود كه زمينه اجتماعي و اقتصادي درك شادي را براي مردم فراهم سازد. براساس اين اهميت و ضرورت، فهم معناي حق بر شادي در پرتو اهداف توسعه پايدار، ماهيت حقوقي اين حق از منظر مباني حقوقي و اسناد و نيز نسبت ميان حق بر شادي و اهداف توسعه پايدار، ايده و مسئله اصلي اين مقاله را شكل مي‌دهد. اين نگاشته، مبتني بر روش توصيفي-تحليلي و مطالعات كتابخانه‌اي به اين بررسي مي‌پردازد. نتيجه آنكه، رويكرد اثباتي توسعه پايدار مي‌تواند رهگذر مطمئني براي حق بر شادي فراهم آورد كه اقتضائات و لوازم متعددي نيز در حوزه توسعه اجتماعي، اقتصادي، سلامت اجتماعي و سبك زندگي پايدار در پي خواهد داشت.