تأملي بر «برنامه جامع همكارهاي في ‏مابين ايران و چين» از منظر حقوق بين ‏الملل

در 7 فروردين ‏ماه 1400 وزير خارجه دولت چين طي سفري رسمي وارد تهران شد و در بحبوحه مباحث بازگشت ايالات متحده به برجام و خرابكاري‏ هايي كه در سايت هسته‏ اي نطنز اتفاق مي‏افتاد، موافقت‏ نامه ‏اي با عنوان «برنامه جامع همكاري هاي في ما بين ايران و چين» منعقد شد. ابعاد بسيار وسيع اين تفاهم نامه در حوزه ‏هاي متنوع اقتصادي، امنيتي، نظامي، گردشگري ، فرهنگي، دانشگاهي و با تمركز ويژه روي مسئله انرژي به‏ خصوص خريد نفت و محصولات پتروشيمي توسط دولت چين از ايران در بازه زماني 25 ساله، ابهامات فراواني را به‏ وجود آورد و حتي براي افرادي كه در اين حوزه به صورت حرفه ‏اي فعاليت داشتند، پرسش ‏هايي مطرح شد؛ از جمله اينكه چرا در اين زمان اين تفاهم ‏نامه منعقد شد و چرا مدت زمان آن 25 سال است. در اين نوشتار با هدف رفع ابهامات موجود، اين تفاهم ‏نامه از منظر موازين حقوق بين ‏المللي تجزيه ‏و تحليل مي‏شود.