طراحي مدل هاي شناسايي احتمال تجديد ارائه صورتهاي مالي بر مبناي مدل دستكاري سود بنيش

يكي از مهم ترين ويژگيهاي كيفي اطلاعات حسابداري، اتكاپذيري آن است. طبق مفاهيم نظري گزارشگري مالي، اطلاعاتي اتكاپذير است كه از اشتباه و تمايلات جانبدارانه خالي باشد. موضوع تجديد ارائه صورتهاي مالي در نتيجه رسوايي هاي گزارشگري در متون و مجلات حسابداري بسيار مورد توجه قرار گرفته است.هدف اين پژوهش ارائه معياري مناسب جهت پيش بيني تجديد ارائه صورتهاي مالي با استفاده از نسبت هاي مالي و غير مالي منتخب آزمون هاي آماري، در شركت هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بين سال هاي 1388 تا 1399 مي باشد. براي اين منظور تعداد 265 شركت متناسب با محدوديت ها انتخاب گرديد. همچنين متناسب با ادبيات پژوهش، نسبتهاي مالي و غير مالي استخراج و به جهت برآورد پيش بيني نيز از مدل كلاسيك لاجيت و مدل هاي فراابتكاري شبكه عصبي و برنامه ريزي ژنتيك استفاده شده است.نتايج پژوهش حاكي از اين است كه براساس ماتريس درهم ريختگي، در بين مدل هاي پيش بيني كننده تجديد ارائه صورتهاي مالي، كارآيي مدل ارائه شده ناشي از تركيب نسبت هاي مالي و غير مالي( مدل تركيبي) با الگوريتم ژنتيك 85.66 درصد دقت پيش بيني كل داشته كه داراي بالاترين قدرت پيش بيني در مقايسه با مدل ارائه شده با رگرسيون لاجيت بوده است.