اثر فشردگي مديريت تغذيه و سموم شيميايي كشاورزي بر رشد و عملكرد دانه ارقام لوبياقرمز (Phaseolus vulgaris L.) در شرايط مزرعه

امروزه تنوع در نظام هاي زراعي براي توليد حداكثري محصولات كشاورزي نظرات قابل توجهي را به خود جلب كرده است. در اين راستا آزمايشي با هدف بهبود سودآوري مزرعه و بازسازي نظام هاي زراعي متناسب با افزايش سلامت محصولات، بهبود امنيت غذايي انسان ها و توليد پايدار محصول لوبياقرمز، به صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با سه تكرار در سال زراعي 1400 در منطقه بيران شهر لرستان اجرا شد. نظام هاي زراعي مختلف شامل (اكولوژيك، تلفيقي، كم نهاده، متوسط نهاده و پُرنهاده) و ارقام لوبياقرمز شامل (افق، دادفر، گلي و ياقوت) بودند. مقادير مختلف مصرف نهاده در نظام هاي زراعي شامل مديريت زراعي، مصرف كود و سم بود. نتايج نشان داد كه اثر برهمكنش نظام زراعي و رقم، قطر ساقه، تعداد شاخه، ارتفاع بوته، تعداد برگ، محتواي كلروفيل، تعداد غلاف، وزن دانه، عملكرد زيست توده و دانه و شاخص برداشت را به طور معني داري افزايش داد. بيشترين عملكرد دانه در رقم ياقوت در نظام زراعي پُرنهاده (3054.30 كيلوگرم در هكتار) و در نظام زراعي تلفيقي (3007.33 كيلوگرم در هكتار) هر دو در يك كلاس آماري به دست آمد. عملكرد دانه در رقم ياقوت نسبت به ارقام افق، دادفر و گلي در نظام زراعي پُرنهاده به ترتيب به ميزان 27.56، 18.14 و 40.09 درصد و در نظام زراعي تلفيقي به ترتيب به ميزان 26.02، 13.25 و 16.50 درصد افزايش نشان داد. يافته ها نشان داد كه نظام زراعي تلفيقي توانست هم تراز با نظام زراعي پُرنهاده، ويژگي هاي زراعي ارقام لوبياقرمز را نسبت به نظام هاي زراعي اكولوژيك، كم نهاده و متوسط نهاده به بالاترين سطح خود براي افزايش توليد اقتصادي برساند.