ارزيابي اثر كم‌آبياري و علف‌كش بر اجزاي عملكردي و بهره‌وري مصرف آب در لوبياچيتي (Phaseolus vulgaris L.)

بهبود توليد محصولات كشاورزي از طريق افزايش بهره‌وري با اتخاذ روش‌هاي مديريتي امكان‌پذير است. اين پژوهش به‌منظور بررسي تأثير سطوح مختلف آبياري و علف‌‌كش‌‌ها بر بهره‌‌وري مصرف آب لوبياچيتي آزمايش به ‌صورت كرت‌‌هاي نواري خردشده بر پايه بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار و 24 تيمار به اجرا درآمد. كرت‌‌هاي عمودي با سه فاكتور شامل دورآبياري4، 9 و 12روز يك‌بار و كرت‌‌هاي افقي شامل6 نوع علف‌‌كش (تريفلورالين، ايمازتاپير، تريفلورالين+بنتازون، ايمازتاپير+بنتازون ، ايمازتاپير+سيتوگيت، بنتازون+هالوكسي‌فوپ‌متيل)، وجين‌دستي و شاهد بدون كنترل بود. نتايج نشان داد افزايش طول دورآبياري از 4 روز به 9 و 12 روز سبب كاهش رشد رويشي لوبياچيتي شد كه اين امر باعث افزايش توانايي علف‌هاي‌هرز براي رقابت با محصول زراعي گرديد، اما كاربرد علف‌‌كش‌‌هاي ايمازتاپير و تريفلورالين به‌صورت پيش‌رويشي و سم‌پاشي مجدد علف‌كش بنتازون (پس‌رويشي) تا حد زيادي اين نقيصه را برطرف كرد و مانع از رشد و نمو مجدد علف‌هاي‌هرز شد. بيشترين ميزان بهره‌وري آب لوبيا با ميانگين 0.87 مربوط به دورآبياري 9 روز يك‌بار بود و كم‌ترين ميزان بهره‌وري آن با 0.51 مربوط به تيمار دورآبياري 4 روز يك‌بار بود. در نهايت بيشترين ميزان بهره‌وري آب لوبيا مربوط به تيمار وجين دستي، ايمازتاپير (پيش‌رويشي) + بنتازون(پس‌رويشي) و ايمازتاپير(پس‌رويشي) به همراه سيتوگيت بود و كمترين ميزان اين شاخص مربوط به تيمار شاهد با علف‌هرز بود. به‌طوركلي براي غلبه بر كم‌آبي و افزايش بهره‌وري از منابع آبي بهتر است در محصول لوبيا از روش كم‌آبياري استفاده نمود و دور آبياري را از 4 روز به 9 روز افزايش داد.