ارزيابي اثر تاريخ كاشت و مايكوريزا بر صفات فيزيولوژيك و عملكرد سه رقم عدس تحت شرايط ديم در منطقه دشتروم ياسوج

با توجه به اهميت تأثير همزيستي مايكوريزايي در بهبود تحمل به خشكي و همچنين اهميت انتخاب تاريخ كاشت مناسب هر رقم جهت استفاده بهينه از فصل رشد و رطوبت در كشت ديم عدس بهاره، اين پژوهش با هدف ارزيابي اثر تاريخ كاشت و تلقيح با مايكوريزا بر عملكرد و برخي صفات فيزيولوژيك سه رقم عدس تحت شرايط ديم، طي سال زراعي 1400- 1399 به‌صورت اسپليت فاكتوريل در قالب طرح بلوك ‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار در منطقه دشتروم، ياسوج انجام شد. فاكتور اصلي شامل سه تاريخ كاشت (9 بهمن، 24 بهمن و 9 اسفند) و عامل فرعي فاكتوريل دو رقم عدس (سنا، بيله‌سوار و توده محلي) و مايكوريزا (با و بدون مايكوريزا‌ گونه Funneliformis moseae) بود. نتايج نشان داد كه تلقيح با مايكوريزا درصد نيتروژن و فسفر دانه، كلروفيل كل، محتواي پرولين و قندهاي محلول برگ، ارتفاع بوته، عملكرد دانه و عملكرد زيستي را افزايش داد. در تاريخ كاشت 9 بهمن ‌ماه، از بين ارقام مورد بررسي، رقم سنا از عملكرد دانه (1152.90 كيلوگرم در هكتار) و عملكرد زيستي (3243.23 كيلوگرم در هكتار) بالاتري برخوردار بود كه نشان‌دهنده بهبود مقاومت بيشتر اين رقم به شرايط نامساعد محيطي حاصل از شرايط ديم مي‌باشد. در نهايت، رقم سنا به‌همراه كاربرد قارچ مايكوريزا جهت كاشت زود هنگام در شرايط ديم در منطقه دشتروم پيشنهاد مي‌شود.