تاثير نانو ذرات سيليسيم دي اكسيد (SiO2 NPs) بر ميزان تركيبات پلي فنولي و ظرفيت آنتي اكسيداني ريشه‌هاي موئين بذرالبنج مشبك و كوتاه

نانوذرات به عنوان گروهي جديدي از محرك‌ها براي توليد متابوليت‌هاي با ارزش استفاده مي‌شوند. اين مطالعه، تاثير نانو ذرات سيليسيم دي‌اكسيد بر برخي خصوصيات فيتوشيميايي ريشه‌هاي موئين دو گونه بذرالبنج مشبك و كوتاه مطالعه شد. ريشه‌هاي موئين از تلقيح ريزنمونه‌هاي كوتيلدون (در گونه مشبك) و برگ (در گونه كوتاه) با باكتري آگروباكتريوم رايزوژنز توليد شد. سپس تاثير غلظت‌هاي مختلف نانو ذرات سيليسيم دي اكسيد (0، 25، 50، 100 و 200 ميلي‌گرم بر ليتر) و مدت زمان تيمار ( 24 و 48 ساعت) بر ميزان وزن تر، ظرفيت آنتي اكسيداني و برخي تركيبات پلي فنولي در ريشه‌هاي موئين دو گونه بذرالبنج مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشان داد كه حداكثر وزن تر (10.48 گرم) در ريشه‌هاي موئين تيمار شده با 25 ميلي‌گرم بر ليتر محرك و مدت زمان تيمار 48 ساعت در گونه كوتاه بدست آمد. بيشترين ميزان DPPH (18.05 درصد) و FRAP (mmol Fe+2 g-1 FW 6.26) به ترتيب در گونه مشبك تيمار شده با 25 و 200 ميلي‌گرم بر ليتر محرك و مدت زمان تيمار 48 و 24 ساعت مشاهده گرديد. حداكثر ميزان تركيب با ارزش رزمارينيك اسيد (9.02 ميكرو گرم بر گرم وزن تر) در گونه مشبك تيمار شده با 25 ميلي‌گرم بر ليتر محرك و مدت زمان تيمار 48 ساعت مشاهده گرديد، در حالي كه اين تركيب در ريشه‌هاي موئين گونه كوتاه شناسايي نگرديد. نتايج مشخص كرد كه نانو ذرات سيليسيم دي اكسيد مي‌تواند به عنوان يك محرك جهت افزايش برخي تركيبات پلي فنولي و ظرفيت آنتي اكسيداني در ريشه‌هاي موئين بذرالبنج مشبك و كوتاه استفاده شود.