بررسي رقابت و ويژگي هاي ساختاري گونه هاي راش، ممرز و بلندمازو در آشكوب‌هاي مختلف (مطالعه موردي: جنگل‌هاي ناو اسالم)

به منظور بررسي ويژگي‌هاي ساختاري (آميختگي، الگوي پراكنش مكاني و چيرگي) و رقابت (قطر و ارتفاع) گونه‌هاي راش، ممرز و بلندمازو در آشكوب‌هاي مختلف جنگل، تعداد 10 قطعه‌ نمونه‌ي يك هكتاري به صورت تصادفي در مناطق حفاظت شده و كمتر تخريب‌يافته جنگل‌هاي ناو اسالم در استان گيلان برداشت شد. در هر قطعه اطلاعاتي شامل آزيموت و فاصله درختان نسبت به مبدأ، قطر برابر سينه، ارتفاع حداكثر و قطرهاي تاج‌ تمام درختان اندازه‌گيري شد. سپس ارتفاع غالب توده مشخص و آشكوب‌بندي به سه دسته فوقاني، مياني و زيرين انجام شد. بر اساس نتايج از نظر آميختگي گونه راش در همه آشكوب‌ها آميختگي ناچيزي دارد در حالي كه بلندمازو آميختگي بالايي داشته و ممرز آميختگي بيش از مقدار متوسط دارد كه بيشترين مقدار آن در آشكوب فوقاني است. در رابطه با الگوي پراكنش، ميانگين كل هر سه گونه بيانگر الگوي پراكنش كپه‌اي خفيف است؛ اما گونه‌هاي راش و ممرز در آشكوب فوقاني به الگوي منظم گرايش پيدا كرده‌اند. همچنين از آشكوب زيرين به آشكوب‌هاي بالا، چيرگي افزايش و رقابت كاهش يافته كه از اين نظر بلندمازو بيشترين چيرگي و كمترين رقابت را داشته است. با تشريح نتايج در آشكوب‌هاي مختلف اطلاعات بيشتري از ويژگي‌ها و تغييرات ساختاري گونه‌ها مشخص شد. از اين‌رو توجه به اين ويژگي‌ها در برنامه‌ريزي‌ها و اقدامات اجرايي مانند بهره‌برداري و عمليات پرورشي جنگل بسيار حائز اهميت است تا مداخله بصورتي باشد كه كمترين تغييرات در ساختار جنگل رخ دهد.