الگو‌يابي ساختاري خودكارآمدي شغلي و انگيزش يادگيري بر يادگيري غيررسمي با نقش ميانجي يادگيري رسمي (مورد مطالعه:كاركنان شركت آب منطقه‌اي خراسان رضوي)

مقدمه: هدف پژوهش حاضر، بررسي تاثير خودكارآمدي شغلي و انگيزش يادگيري بر يادگيري غيررسمي كاركنان با در نظرگرفتن نقش ميانجي يادگيري رسمي بود.روش شناسي: پژوهش حاضر به لحاظ هدف كاربردي و از لحاظ  نحوه ي گردآوري داده ها توصيفي از نوع همبستگي مبتني بر مدل يابي معادلات ساختاري مي باشد. جامعه آماري پژوهش شامل همه ي كاركنان شاغل در شركت آب منطقه اي خراسان رضوي به تعداد 400 نفر بود. براي تعيين حجم نمونه از جدول مورگان استفاده شد و تعداد 196 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند كه گزينش آن‌ها با استفاده از روش طبقه اي نسبتي صورت گرفت. جهت اطمينان از برگشت پرسشنامه‌ها تعداد 205 پرسشنامه در جامعه آماري توزيع شد. به منظور گردآوري داده هاي پژوهش از چهار پرسشنامه استاندارد خودكارآمدي شغلي، انگيزش يادگيري، يادگيري غير رسمي و يادگيري رسمي استفاده شد كه ضريب آلفاي كرونباخ آن ها به ترتيب 0.76، 0.76، 0.65 و 0.86 به دست آمد و روايي صوري و محتوايي آن‌ها با استفاده از نظر متخصصان تاييد شد. تجزيه و تحليل داده ها به روش مدل يابي معادلات ساختاري و با استفاده از دو نرم افزار SPSS و LISREL انجام شد.يافته ها: نتايج نشان داد: بين متغيرهاي خودكارآمدي شغلي و يادگيري غيررسمي و همچنين بين متغيرهاي انگيزش يادگيري و يادگيري غيررسمي رابطه مستقيم و معني داري وجود ندارد. بين متغيرهاي يادگيري رسمي و يادگيري غيررسمي و همچنين بين هر كدام از متغيرهاي خودكارآمدي شغلي و انگيزش يادگيري به طور مستقيم با يادگيري رسمي رابطه  مثبت و معني داري وجود دارد. متغيرهاي خودكارآمدي شغلي و انگيزش يادگيري به واسطه نقش ميانجي يادگيري رسمي با يادگيري غيررسمي رابطه غيرمستقيم و معني داري داشتند.نتيجه گيري: بنابراين براساس يافته هاي پژوهش نقش ميانجي يادگيري رسمي و رابطه مستقيم بين متغير يادگيري رسمي نيز با متغير يادگيري غيررسمي تاييد گرديد. اما مسير مستقيم خودكارآمدي شغلي و انگيزش يادگيري با يادگيري غيررسمي تاييد نشد بلكه رابطه اين مسير با ميانجي‌گري يادگيري رسمي تاييد گرديد.