سطح سازمان يادگيرنده، موانع ايجاد و نقش آن در نوآوري شغلي و خلاقيت سازماني: كاركنان دانشگاه علوم پزشكي اردبيل

مقدمه و هدف: سازمان يادگيرنده از موفق ترين سازمان ها براي هماهنگ شدن با تغييرات محيطي بوده و نوآوري و خلاقيت از اركان اصلي توسعه و موفقيت هر سازماني مي باشد. بنابراين، شناسايي مولفه ها و موانع ايجاد سازمان يادگيرنده و رفع آنها نقش مهمي در پيشبرد اهداف سازماني دارد. هدف اين مطالعه بررسي سطح سازمان يادگيرنده، موانع ايجاد و نقش آن در نوآوري شغلي و خلاقيت سازماني كاركنان دانشگاه علوم پزشكي اردبيل بود.روش شناسي پژوهش: روش انجام اين تحقيق توصيفي و همبستگي مي باشد. با استفاده از جدول مورگان تعداد نمونه 169 نفر بدست آمد و پرسشنامه ها توسط 200 نفر و با روش نمونه گيري تصادفي ساده تكميل شدند. براي جمع آوري داده ها از يك پرسشنامه پنج قسمتي شامل مشخصات فردي، سازمان يادگيرنده سنگه،  نوآوري شغلي جانسن، خلاقيت سازماني ديك و متكالفه و موانع ايجاد سازمان يادگيرنده محقق ساخته در اين مطالعه استفاده شد.يافته ها: سطح يادگيرنده بودن دانشگاه زياد و سطح نوآوري شغلي و خلاقيت سازماني كاركنان متوسط مي باشد و سازمان يادگيرنده بر خلاقيت و نوآوري كاركنان تاثير مثبت داشت.بحث و نتيجه گيري: دانشگاه بايد براي گسترش يادگيري تيمي و تفكر سيستمي تلاش نموده تا خلاقيت و نوآوري كاركنان افزايش يابد.