آسيب شناسي توسعه مديريت دانش در دانشگاههاي استان كرمان بر اساس مدل سه شاخگي

در عصر حاضر كه عصر دانش است، سازمانهايي ميتوانند به حيات خود ادامه دهند كه به دانش و مديريت اثربخش آن، به عنوان يك منبع سازماني، توجه نمايند. چرا كه مديريت صحيح دانش باعث كسب مزيت رقابتي براي سازمانها و در نهايت كسب موفقيت بيشتر و نهايتا تعالي سازماني خواهد شد .ازاين رو، اين پژوهش درصدد آسيب شناسي مديريت دانش در مراكز آموزش عالي است تا مهم ترين آسيب هاي مديريت دانش در اين مراكز شناخته شده و از اين طريق بتوان مديريت دانش را در بهترين شكل ممكن مستقر نمود .جامعه آماري اين پژوهش كليه متخصصان حوزه ي مديريت آموزش عالي، اساتيد و كارشناسان ستادي در دانشگاههاي استان كرمان مي باشند كه بر اساس روش نمونه گيري هدفمند، 32 نفر نمونه پژوهش را تشكيل دادند. داده هاي پژوهش نيز از طريق مصاحبه هاي باز و نيمه ساخت يافته در بين گروه نمونه  به دست آمدند. آسيب شناسي مديريت دانش در اين پژوهش با بهره مندي از مدل تاسيس مورد بررسي قرار گرفت و رتبه بندي  آسيب هاي مديريت دانش در چهارچوب مدل سه شاخگي شامل ابعاد رفتاري، محيطي و ساختاري مشخص شد. بر اين اساس در شاخه عوامل رفتاري به ترتيب انگيزه و كار تيمي پايين و عدم رضايت شغلي كاركنان و كم توجهي به حفظ كرامت انساني و نبود شايسته سالاري ، در شاخه عوامل محيطي كم بها دادن به نظرات افراد در ايجاد تغييرات و منزوي كردن متخصصين و افراد علمي و  عدم اطلاع و آشنايي عمومي با مديريت دانش و عدم حركت جامعه در مسير دانشي و در شاخه عوامل ساختاري نامشخص بودن مأموريت و استراتژي ها در دانشگاهها و مراكز آموزش عالي و عدم توجه به برنام ريزي لازم در زمينه پياده سازي، ضعف در زمينه نظم و انضباط سازماني، سلسه مراتب اداري پيچيده و تصميم گيري مشاركتي مهم ترين آسيب هاي پياده سازي مديريت دانش هستند.