سنجش رضايت‌مندي شهروندان از كيفيت محيطي مجتمع‌هاي مسكوني پيرامون شهرها (مورد مطالعه: شهر گرگان)

بروز بحران‌هاي مختلف در ابعاد زيست‌محيطي، اجتماعي، اقتصادي و كالبدي شهرها كه ناشي از فقدان برنامه‌ريزي مناسب در مناطق پيراشهري است، سبب تنزل كيفيت محيط شهري شده است، اين پژوهش درصدد ارزيابي ميزان رضايت مندي ساكنان متأثر از فضاي باز مجتمع هاي مسكوني است. رضايت از مكان امري چندبعدي و توجه به عوامل متعدد سازنده مكان در تدوين الگوي ارزيابي افراد ضروري است. براساس ادبيات موجود، الگوي پنج بعدي فضايي، اجتماعي، عملكردي، مديريتي و دموگرافيك، به‌عنوان يكي از مؤثرترين معيارها، جهت برآورد رضايت افراد استخراج گرديد. پژوهش حاضر ازلحاظ هدف كاربردي و از حيث روش تحقيق، توصيفي تحليلي مي‌باشد و با توجه به ماهيت موضوع و شاخص‌هاي موردبررسي، رويكرد حاكم بر اين پژوهش از نوع پيمايشي و همبستگي است. چارچوب نظري و ادبيات تحقيق نيز با استفاده از روش كتابخانه‌اي و اسنادي گردآوري‌شده است. در بررسي پايايي پرسشنامه از روش آلفاي كرونباخ استفاده‌شده است، براي ارزيابي نهايي داده‌ها از نرم‌افزار SPSS و روش آماري همچون كولموگروف اسميرنوف، آزمون  U من ويتني،  آزمون كروسكال واليس، رگرسيون و T بهره گرفته‌شده است. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه رضايتمندي افراد در زمينه هاي زيست‌محيطي، تسهيلات مجتمع، روشنايي و تهويه، دسترسي و حمل‌ونقل در سطح بسيار خوب و مديريت و نگهداري، امنيت، كالبدي و ديد و منظر در سطح  نسبتاً خوب و روابط همسايگي و اقتصادي در سطح ضعيف ( پايين‌تر از ميانه) مي باشد و در كل ميزان رضايتمندي ساكنين از كيفيت زندگي در اين مجتمع هاي مسكوني نواحي پيراشهري در حد متوسط قرار دارد.