تحليل عوامل مؤثر بازتعريف درآمد پايدار در فضاهاي پيراشهري كلانشهر تهران

مسئله اي كه امروزه  اكثر شهرداري‌هاي كشور با آن روبه‌رو هستند، عدم دستيابي به منابع  درآمدي پايدار است. افزايش جمعيت شهرها و گسترش شهرها نيازمند خدمات‌رساني مناسب شهرداري‌ها به ساكنين آن‌ها و بالطبع گسترش منابع مالي و درآمد پايدار است.  در اين راستا پژوهش حاضر باهدف، تحليل عوامل مؤثر بازتعريف درآمد پايدار در فضاهاي پيراشهري كلانشهر تهران  تدوين‌شده است. روش به كارگرفته شده توصيفي تحليلي است. جامعه آماري در اين پژوهش 50 نفر از متخصصان و  خبرگان در حوزه مديريت شهري مي باشند. جهت تحليل داده‌ها از  روش اموس و كوكوس استفاده‌شده است. نتايج حاصل از روش معادلات ساختاري نشان مي‌دهد كه از بين مجموعه عوامل كالبدي محيطي، فناوري اطلاعات و ارتباطات، مديريتي نهادي، سرمايه‌گذاري اجتماعي، سياست‌گذاري اقتصادي؛ بعد سياست‌گذاري اقتصادي با بار عاملي 90/0 داراي اثرگذاري بيشتري بر درآمد پايدار شهري است. افزون بر اين از بين عامل پنج‌گانه بعد سياست‌گذاري اقتصادي، عامل اعمال تغيير و تحول در سياست‌ها و فعاليت‌هاي پرهزينه كم بازده با بار عاملي 78/0 صدم داراي اثرگذاري بيشتري است. همچنين نتايج حاصل از تصميم‌گيري‌هاي چندمعياره بيانگر آن است كه شاخص‌هايي مانند بازنگري در قوانين شهرداري؛ استفاده مناسب از ابزارهاي درآمد عمومي (مانند ماليات بر فروش و سهم ماليات بر درآمد، ماليات بر املاك و ...) و هوشمند سازي زيرساخت‌هاي شهري (اعمال سياست‌هاي رشد هوشمند شهري) جز مهم‌ترين و بيشترين اثرگذاري در بازتعريف درآمد پايدار در فضاهاي پيراشهري كلانشهر تهران دارند.