تحليل روند تغييرات كاربري اراضي روستايي در فضاهاي پيراشهري رشت(مورد مطالعه: روستاهاي بخش لشت نشاء)

پژوهش حاضر باهدف بررسي تغييرات كاربري اراضي در طي دو دهه اخير در روستاهاي بخش لشت نشاء شهرستان رشت؛ انجام‌شده است. روش تحقيق در پژوهش حاضر از نوع كمي بوده و بر اساس هدف از نوع كاربردي مي باشد. جامعه آماري روستاهاي بخش لشت نشاء در سه دهستان (جيرهنده لشت نشاء، علي آباد زيباكنار، گفشه لشت نشاء)، در بين سال هاي1380 تا1400(2020 –2000م)مي باشد. به‌منظور تجزيه‌وتحليل تصاوير ماهواره اي، در ابتدا به بررسي پيش پردازش تصاوير ماهواره اي (تصحيحات اتسمفري، تصحيحات هندسي، تصحيح خطوط جاافتاده، طبقه بندي تصاوير)، پرداخته شد و به‌منظور روش هاي طبقه بندي از روش حداكثر احتمال، شبكه عصبي مصنوعي، برآورد ماتريس خطا، ضريب كاپا استفاده شد. نتايج نشان داد، در طول دوره مطالعاتي، در روستاهاي موردمطالعه اراضي كشاورزي و آب داراي روند كاهشي و باغات و مناطق مسكوني داراي روند افزايشي بودند. همچنين قابل‌ذكر است، از بين دهستان هاي موردمطالعه، تغييرات مناطق مسكوني در دهستان هاي زيباكنار و گفشه سريع‌تر از دهستان جيرهنده بوده است، و همچنين شدت تغييرات كاربري اراضي در  سال هاي 2015 تا 2020 بيشتر از سال هاي ديگر بوده است.