ارزيابي اثر پايه‌هاي قائم بر كاهش خطر ناشي از جريان واريزه‌اي با استفاده از يك مدل عددي

اهداف: يكي از پديده‌هاي مخرب طبيعي كه اغلب به صورت ناگهاني رخ مي‌دهد و باعث خسارت‌هاي شديد مالي و جاني مي‌شود، جريان واريزه‌اي است. روش‌هاي مختلفي به منظور كنترل جريان واريزه‌اي پيشنهاد شده است اما تحليل جريان واريزه‌اي با وجود معادلات پيچيده حاكم بر آن بسيار دشوار و تقريباً غيرممكن است. هدف اصلي پژوهش حاضر ارزيابي تاثير پايه‌هاي عمودي بر كنترل جريان واريزه‌اي است. روش‌شناسي: اين پژوهش از نوع تجربي-محاسباتي بوده و در سال ۱۴۰۲ در منطق سولقان واقع در شمال غرب شهر تهران كه يكي از مناطق مستعد وقوع پديده جريان واريزه‌اي بود انجام شد. در اين پژوهش اثر پايه‌هاي كوتاه بتني بر كاهش سرعت جريان و متوقف‌نمودن آن با استفاده از مدل عددي RAMMS و از طريق شبيه‌سازي و نحوه كنترل جريان‌هاي واريزه‌اي بررسي شد. سپس چيدمان مختلفي از پايه‌ها در محل‌هاي مختلف مسير حركت جريان در نظر گرفته شد و نتايج مدل‌سازي آنها مورد ارزيابي قرار گرفت. يافته‌ها: قرارگيري پايه‌ها به صورت تركيب مثلثي با راس به سمت پايين‌دست، موثرترين حالت بود و نقش مهمي در كاهش اندازه حركت، پهنه تاثير و طول جابه‌جايي جريان داشت. همچنين در حالتي كه اين پايه‌ها در قسمت پايين دامنه قرار داده شدند، عملكرد بسيار مناسب‌تري در توقف جريان داشتند. نتيجه‌گيري: به‌كارگيري پايه هاي قائم در مسير جريان واريزه‌اي مي‌تواند باعث كاهش چشمگير اندازه حركت، پهنه تاثير و فاصله جابجايي جريان واريزه‌اي گردد. ميزان تاثير گروه پايه‌ها بر جريان، بستگي به نحوه آرايش پايه‌ها، ابعاد و فاصله بين آنها دارد. با استفاده از مدل عددي، مي‌توان بهترين گزينه را انتخاب نمود.