ارايه مدل تلفيقي تصميم‌گيري براساس سنجش از دور و GIS براي شناسايي قابليت‌هاي ژئومورفوتوريستي حوضه تجنود و كوير همت‌آباد

اهداف: شناسايي قابليت هاي ژئومورفوتوريستي يك منطقه مي تواند منجر به جذب گردشگر، برنامه ريزي براي ژئوتوريسم پايدار و بهبود زيرساخت‌ها شود. هدف از مطالعه حاضر ارايه يك مدل تلفيقي تصميم گيري براساس سنجش از دور و GIS براي شناسايي قابليت هاي ژئومورفوتوريستي حوضه تجنود و كوير همت‌آباد در شهرستان زيركوه است. روش‌شناسي: پژوهش حاضر از نوع كمّي-پيمايشي بوده و در سال 1401-1402 در شهرستان زيركوه در استان خراسان جنوبي انجام شد. در اين پژوهش بعد از شناسايي لندفرم‌ها و عوارض ژئومورفولوژي و ژئوسايت‌ها از طريق سنجش از دور، از روش‌هاي فاسيلوس، GAM، كومانسكو براي اولويت‌دهي و ارزش‌دهي پتانسيل‌هاي ژئوتوريستي شامل ژئوسايت‌ها، ژئومورفوسايت‌ها و نيز سايت‌هاي فرهنگي و اقتصادي استفاده شد. در نهايت، از مدل تلفيقي فاسيلوس-گام-كومانسكو (FA-CO-GM) براساس روش تحليل سلسله مراتبي (AHP) استفاده شد تا فاكتورهاي متعدد كه در هر مدل به‌ طور جداگانه در نظر گرفته شده، با هم تلفيق شود و از مزاياي همه مدل‌ها استفاده شود. يافته‌ها: نقشه نهايي مدل تلفيقي تصميم گيري براساس سنجش از دور و GIS حاصل از سه مدل كومانسكو، فاسيلوس و گام نشان داد كه %۳۶ منطقه در پهنه قابليت ژئومورفوتوريستي زياد قرار داشت كه بر لندفرم هاي ژئومورفولوژي منطبق بوده و داراي دسترسي مناسب، چشم‌انداز بلند و نقاط ديد بالا است. %۵۱ منطقه نيز به دليل نمايانگربودن، تنوع ژئومورفولوژيكي، كميابي، دست‌نخوردگي و يكپارچگي در ژئوسايت ها در پهنه قابليت ژئومورفوتوريستي خيلي‌زياد قرار گرفت. براي صحت مدل هاي كومانسكو، فاسيلوس، گام و تحليل سلسله مراتبي از آزمون تي تك نمونه‌اي استفاده شد. سطح معناداري آزمون كمتر از 0/05 و در حد استاندارد و آزمون معنادار بود. نتيجه‌گيري: بعد از اعمال چند مدل از مدل‌هاي ارزش‌دهي، با يكي از روش‌هاي تصميم گيري چندمعياره (MCDM) در GIS مي توان به رفع اين نقص‌ها و تهيه نقشه پهنه بندي مناسب براي ژئوسايت و تلفيق نتايج چند مدل پرداخت.