ارايه الگوي استقرار گردشگري الكترونيك در توسعه گردشگري شهرهاي ساحلي استان مازندران با رويكرد داده بنياد

اهداف: امروزه كشورهايي در حوزه گردشگري موفق هستند كه با توسعه گردشگري الكترونيكي به نحو مطلوب از توانمندي‌هاي اين بخش بهره ببرند. در چنين شرايطي ايران براي ورود به اين بازار رقابتي، ملزم به بهره‌برداري از تكنولوژي‌هاي نوين در قالب فناوري‌هاي اطلاعات و ارتباطات است. هدف اصلي اين پژوهش دستيابي به الگويي به منظور استقرار گردشگري الكترونيك در توسعه گردشگري شهرهاي ساحلي استان مازندران است.روش‌شناسي: پژوهش حاضر از نظر روش، كيفي و از نظر هدف بنيادي بوده و در سال ۱۴۰۲ در استان مازندران به انجام رسيد.. براي استخراج مدل، از روش نظريه زمينه‌اي استفاده شد. مبناي جمع‌آوري اطلاعات انجام مصاحبه‌هاي عميق و نيمه ساختاريافته با متخصصان و نمونه‌گيري با روش گلوله برفي تا رسيدن به اشباع نظري بود كه از طريق مصاحبه با ۲۱ نفر از خبرگان و مديران ارشد گردشگري صورت گرفت. براي تحليل داده‌ها از رويكرد استراوس و كوربين استفاده شد.يافته‌ها: پس از انجام مراحل سه‌گانه كدگذاري باز، محوري و انتخابي، تعداد ۲۶ مقوله فرعي در ۵ مقوله كلي شرايط علّي، زمينه‌اي، مداخله‌گر، راهبردها و پيامدها، شناسايي و در قالب الگوي نهايي متشكل از ۶ بُعد ساختاردهي شد. اين مقوله‌ها در شرايط زمينه‌اي شامل پيچيدگي سازماني، شرايط گردشگران و شرايط محيطي؛ در شرايط علّي شامل پويايي صنعت، گردشگران و نيروي انساني، تقويت سازمان‌ها و زيرساخت‌ها و پويايي مساله‌يابي؛ در شرايط مداخله‌گر شامل موانع مديريتي، ساختاري و ويژگي‌هاي صنعت گردشگري؛ در شرايط راهبردها شامل انعطاف‌پذيري سازماني، تعامل با گردشگران، نيروي انساني مشتري‌مدار و بهبود خدمات‌رساني و در بُعد پيامدها شامل توسعه گردشگري الكترونيك، افزايش رضايت گردشگران، توسعه اقتصادي و افزايش درآمد بود.نتيجه‌گيري: الگوي نهايي به‌دست‌آمده مدلي براي اصلاح شيوه‌هاي مديريت موجود و تحقق هدف نهايي گردشگري الكترونيك را ارايه مي‌دهد و مي‌تواند زمينه را براي توسعه گردشگري بيش از پيش فراهم آورد.