شناسايي و رتبه‌بندي معيارهاي رشد گردشگري هوشمند پايدار در شهر تهران

اهداف: يكي از مكانيسم‌هايي كه مي‌تواند در بهبود رقابت و توسعه گردشگري مفيد باشد گردشگري هوشمند است. هدف اين پژوهش شناسايي و رتبه‌بندي معيارهاي رشد گردشگري هوشمند پايدار در شهر تهران بود.روش‌شناسي: اين پژوهش از نوع پيمايشي بوده و در سال 1402 با استفاده از تركيبي از روش‌هاي كمّي و كيفي در شهر تهران به انجام رسيد. ابزار پژوهش پرسش‌نامه بود. به منظور تعيين مهم‌ترين عوامل موثر مدل براي رشد گردشگري هوشمند پايدار در شهر تهران‏ ابتدا پرسش‌نامه طراحي شد. بدين ترتيب، 42 سوال با استفاده از طيف 4 گزينه‌اي ليكرت طراحي و در اختيار 50 نفر از خبرگان قرار داده شد. پس از سنجش نظر خبرگان در دو فاز متوالي، پرسش‌نامه اصلي با 39 سوال تاييد شد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها از روش دلفي فازي و شبكه‌اي فازي استفاده شد.يافته‌ها: براساس غربال شاخص‌ها با استفاده از رويكرد دلفي، 43 شاخص در زمينه‌هاي اجتماعي، اقتصادي، پايداري، تامين‌كنندگان و ذي‌نفعان، رقبا، طبيعي، فني و زيرساختي به عنوان عوامل موثر بر ارتقاي گردشگري هوشمند در سطح شهر تهران شناخته شد. طبق نتايج حاصل از تحليل شبكه‌اي، شاخص همسان‌سازي اهداف اقتصادي، اجتماعي، سياسي و محيطي در اولويت اول و تجربيات هوشمند در اولويت دوم نسبت به ساير عوامل اولويت داشتند. ساير عوامل نيز هر يك براساس ضرايب به‌دست‌آمده، اهميت خود بر توسعه گردشگري هوشمند و پايدار را نشان دادند.نتيجه‌گيري: شاخص‌هاي مختلف تحت عوامل اجتماعي، زيست‌محيطي، فني زيرساختي و به‌خصوص اقتصادي بر توسعه گردشگري هوشمند تاثير دارند كه در اين ميان، شاخص‌هاي عامل سياست‌گذاران و ذي‌نفعان از اولويت بيشتري نسبت به ساير شاخص‌ها برخوردار هستند.