قابليت‌هاي بازاريابي گردشگري و فرهنگي-تاريخي و سنجش تاثير آنها در استان گيلان

اهداف: پژوهش حاضر با هدف بررسي قابليت‌هاي بازاريابي فرهنگي-تاريخي و گردشگري در استان گيلان صورت پذيرفت. روش‌شناسي: اين مطالعه با رويكرد آميخته كيفي كمّي در سال ۱۴۰۲ در استان گيلان به انجام رسيد. بخش كيفي با استفاده از نظريه داده بنياد و گام‌هاي پيشنهادي گليزر و استراوس به اجرا در آمد. جامعه آماري شامل كليه مديران ارشد سازمان ميراث فرهنگي، گردشگري و صنايع دستي استان گيلان و نيز خبرگان رشته‌هاي مديريت بازرگاني و گردشگري و مديران ارشد سازمان‌هاي شهرداري، استانداري و فرمانداري بود كه از اين ميان ۱۰ نفر به روش گلوله برفي براي مصاحبه انتخاب شدند. بخش كمّي پژوهش به صورت پيمايشي و با استفاده از ابزار پرسش‌نامه انجام شد. تحليل داده‌ها با استفاده از مدل‌سازي معادلات ساختاري انجام شد.يافته‌ها: شرايط علّي مشتمل بر بازاريابي گردشگري تاريخي و بازاريابي گردشگري فرهنگي بر رقابت‌پذيري مقصد تاثير مثبت و معني‌داري داشت. رقابت‌پذيري، شرايط محيطي كشور و زيرساخت‌هاي صنعت گردشگري بر توسعه مقصد تاثير مثبتي داشت و از سويي تاثير توسعه مقصد بر ارتباطات يكپارچه بازاريابي در گردشگري حايز اهميت بود.نتيجه‌گيري: عوامل موثر بر گردشگري فرهنگي و تاريخي استان گيلان شامل رقابت‌پذيري مقصد، بازاريابي گردشگري تاريخي و فرهنگي، توسعه مقصد، زيرساخت‌هاي صنعت گردشگري، شرايط محيطي و ارتباطات يكپارچه بازاريابي در گردشگري هستند.