بررسي نقش عوامل فرهنگي در ميزان گرايش دانشجويان شهر تهران به دوره‌هاي آموزش فني و حرفه‌اي با تأكيد بر ميانجي ‌گري شبكه‌هاي اجتماعي در سال 1401

در عصر حاضر تغيير و تحولات در نظام اجتماعي ناشي از اينترنت، انكارناپذير است. شبكه هاي اجتماعي بخش مهمي از فعاليت هاي آموزشي، پژوهشي و فراغتي دانشجويان را به خود اختصاص مي دهد. با توجه به افزايش روزافزون دانش آموختگان و نقش آنان در توليد علم، شبكه هاي اجتماعي به عنوان يكي از بسترهاي حضور حداكثري جوانان و دانشجويان، مي تواند نقش موثري در جذب و هدايت افراد به شركت در دوره هاي آموزشي فني وحرفه اي و كسب مهارت هاي لازم داشته باشد .مقوله آموزش به ويژه آموزش فني و حرفه اي، نيز از اين قاعده مستثني نبوده و اهميت رسيدگي به تاثير عوامل فرهنگي بر آن بسيار اهميت دارد و زمينه رشد آن در آينده و عقب نماندن از تكنولوژي را به همراه خواهد داشت. در اين مطالعه از روش پيمايشي استفاده شده است. جامعه آماري پژوهش كليه دانشجويان مراجعه كننده به مراكز آموزش فني و حرفه اي شهر تهران هستند كه تعداد آن ها (مراكز فني و حرفه اي دولتي و غيردولتي) قريب 2000 نفر در بهار 1401 بوده اند و حجم نمونه محاسبه شده مطابق با جدول مورگان تعداد 384 نفر از دانشجويان بودند. ابزار مورد استفاده در اين مطالعه نيز، پرسشنامه الكترونيكي محقق ‌ساخته بود. خلاصه نتيجه بررسي و آزمون فرضيات ده گانه پژوهش چنين بود كه هر چه اعتماد دانشجويان به شبكه هاي اجتماعي بالاتر مي رود گرايش آنها به شركت در دوره هاي آموزش فني و حرفه اي نيز افزايش  مي يابد اگرچه نمي توان تأثير ديگر عوامل در اين خصوص را ناديده گرفت.