ارزيابي كتاب هاي روان شناسي تربيتي در برنامه ي درسي آموزش عالي ايران بر اساس مؤلفه هاي سبك هاي يادگيري و انطباق آن ها با روش هاي تدريس

پژوهش حاضر با هدف ارزيابي محتواي كتاب هاي روان شناسي تربيتي در  برنامه‌ي درسي آموزش عالي ايران بر اساس مؤلفه هاي سبك هاي يادگيري و انطباق آن ها با روش هاي تدريس انجام گرفته است. رويكردِ تحقيق كيفي و روش آن تحليل محتوا بوده است. جامعه ي پژوهش، كليه ي كتاب هاي روان شناسي تربيتي تأليفي و ترجمه شده در ايران بود كه 10كتاب پس از مشورت با استادان مرجع دانشگاه هاي مادر و متصديان فروش انتشاراتي هاي معتبر دانشگاهي براي تحليل انتخاب گرديد. يافته ها نشان داد 11 نوع سبك يادگيري در كتاب هاي روان شناسي تربيتي وجود دارد كه سبك تكانشي/تأملي با 3/16 درصد بيشترين و مدل پيازي با 3/1 درصدكمترين ميزان فراواني را به خود اختصاص داده اند. همچنين 60% مؤلفان كتاب ها نگرشي مثبت نسبت به انطباق روش هاي تدريس با سبك هاي يادگيري دارند؛ 20% بدون موضع مشخص اند و 20% نيز نگرشي خنثي در اين زمينه دارند. مطابق يافته ها، تنها در 30% از كتاب هاي مورد مطالعه، مؤلفان به انتقادات پژوهشگران نسبت به نظريه هاي سبك هاي يادگيري و نيز كمبود شواهد در زمينه تأثير انطباق روش هاي تدريس با سبك هاي يادگيري بر بهبود عملكرد تحصيلي يادگيرندگان، اشاره كرده اند. نتايج نشان داد علي رغم نبود شواهد پژوهشي كافي، مؤلفان ايراني نگرش مثبتي نسبت به انطباق روش هاي تدريس با سبك هاي يادگيري دارند و خوانندگان را به كاربست آن ها ترغيب مي كنند.