روشنفكري در تفكرحضرت آيت‌الله خامنه‌اي

موضوع اين مقاله روشنفكري در تفكر سياسي آيت‌الله خامنه‌اي است. اصولاً روشنفكران نقش مهمي را در تحولات سياسي – اجتماعي جوامع مختلف و از جمله انقلابهاي ايران بازي كرده‌اند و قائل به رابطۀ خاصي ميان دين و تحولات جديد عصر مدرن مي‌باشند. با اين‌حال رهبر انقلاب اسلامي معتقد است كه اين مفهوم و حاملان آن داراي آسيب هاي مختلفي در ماهيت و نظرات مي‌باشند. لذا با نقد روشنفكري موجود مي‌توان به الگوي بديلي دست يافت. بنابراين سئوال اصلي تحقيق اين است كه مولفه‌ها و آسيب هاي روشنفكري از منظر آيت‌الله خامنه‌اي داراي چه محورها و ويژگي هايي است؟ فرضيۀ مقاله بر آن است كه آيت‌الله خامنه‌اي براي روشنفكري قائل به مولفه‌هاي سلبي و ايجابي است با اين حال، غربزدگي، دوري از مردم، عافيت طلبي، خطرگريزي و ايدئولوژي سازي براي دستگاه سلطنت از مهم ترين آسيب هايي است كه روشنفكران را تهديد ميكند. نتايج اين پژوهش نشان مي‌دهد كه از منظر آيت‌الله خامنه‌اي روشنفكران به عنوان يكي از گروه هاي مهم و تاثيرگذار در جامعه، ميتوانند با نگاه و بينش خود بر جامعه تاثير مثبت بگذارد، امّا، از ديدگاه ايشان تهديدها و آسيب هاي بسياري متوجه روشنفكري موجود است كه بايد با رفع اين آسيب ها، جايگزين يا الگوي بديلي را طرح كرد. روش تحقيق در اين مقاله توصيفي-تحليلي است و داده‌ها به شيوۀ كتابخانه‌اي گردآوري شده است.