تاثيرخلقيات اجتماعي كارگزاران دولت بر فساد سياسي (مطالعه موردي: ادارات استان كرمان )

فساد سياسي يكي از بزرگ‌ترين موانع توسعه در كشورهاي در حال ‌توسعه و همچنين در كشور ما است. در ايران خصوصيات شخصيتي، ساختارهاي مبارزه با فساد سياسي را با مشكل روبرو ساخته است. براين اساس سئوال اين تحقيق اين است كه خلقيات كارگزاران دولت چگونه بر فساد سياسي تاثيرگذار است؟ فرضيه تحقيق اين است از آنجايي كه در نهايت كنش در اولين حلقه ارتباطي، توسط شخصيت صورت مي گيرد ويژگي هاي شخصيتي كارگزاران نهادها با ايفاي نقش كاتاليزوري نقش اوليه و تسهيل گري براي فساد ايجاد مي كنند. يكي از اين ويژگي‌ها رفتاري است كه افراد در مبارزه با فساد سياسي از خود نشان مي‌دهند. بنابراين پژوهش حاضر با  هدف شناخت نقش خلقيات اجتماعي كارگزاران دولت بر فساد سياسي كاركنان ادارات استان كرمان در وضعيت كنوني انجام شد. اين تحقيق به لحاظ هدف از جمله تحقيقات كاربردي و از منظر روش كمي است. يافته‌هاي اين تحقيق نشان داد خلقيات (بي‌اعتمادي،عدم صداقت، خودمحوري، ضعف در مسئوليت‌ پذيري، مردم‌داري، تقديرگرايي، اقتدارطلبي) بر فساد سياسي كاركنان ادارات استان كرمان تأثير گذاشته است. در نتيجه مي توان گفت كه خلقيات اجتماعي مي تواند عاملي در تسريع فساد سياسي در ادارات استان كرمان باشد. راهكار پيشنهادي محقق نهادينه شدن قدرت، آموزش،گردش نخبگان، افشا سازي سياسي، نظارت و ايجاد بستري براي شفاف سازي است.