بررسي عدالت قضايي در نظام‌هاي حقوقي ايران و فرانسه مطالعه موردي حق سكوت

رعايت حقوق متهمين در جريان دادرسي از ملزومات اجراي عدالت قضايي است و اين اصل علاوه بر مقرره‏هاي بين‏المللي، در قوانين ملي كشورها نيز تجلي يافته است. هدف از تحقيق حاضر، مطالعه‏ي موردي حق سكوت در حقوق ايران و فرانسه است. سوال اصلي مقاله‏ي حاضر اين است: وجوه اشتراك و افتراق در زمينه‏ حق سكوت در حقوق دو كشور ايران و فرانسه كدام است؟ بر اساس فرضيه‏اي كه متعاقب اين سوال مطرح مي‏شود، هم در ايران و هم در فرانسه حق سكوت متهم به طور صريح به رسميت شناخته شده و تضمين شده است، اما نحوه‏ي اعمال و محدوده‏ي آن دقيقاً مشخص نيست. يافته‏هاي تحقيق نشان مي‏دهد كه صرف نظر از شناسايي حق سكوت در اسناد بين‏المللي و حقوق داخلي، اولاً رويه‏ي قضايي ايران با سياست تقنيني نامبرده چندان هماهنگي ندارد و ثانياً در قوانين عادي ايران مواردي يافت مي‏شود كه بر كم‏توجهي يا عدم اعتقاد قانونگذار به اصل حق سكوت متهم در حقوق كيفري دلالت دارد. روش تحقيق در مقاله‏ي حاضر، توصيفي- تحليلي است و داده‏ها به روش كتابخانه‏اي جمع‏آوري شده‏اند.