بررسي زيستي بارناكل Microeuraphia permitini (Zevina Litinova, 1970) در ساحل بندرعباس (خليج فارس)

بارناكل‌ها از سخت‌پوستان كفزي، چسبيده به بستر و فيلتركننده‌ هستند كه در بسترهاي متنوعي شامل صخره‌ها، پوسته نرمتنان، مرجان‌ها، اسفنج‌ها، ريشه‌ها و برگ‌هاي حرا، سطح بدن لاك‌پشت‌ها و نهنگ‌ها زندگي مي‌كنند. پژوهش حاضر به گونه  Microeuraphia permitini در سواحل بندرعباس در دو ايستگاه جنگل حرا و ساحل صخره‌اي در يك بازه زماني دو ماهه مي‌پردازد و گونه را از لحاظ ريخت‌سنجي، تاثير چرخه قمري بر توليدمثل، دما و سرعت باد محيط بررسي نموده است. جهت بررسي‌ ريخت‌سنجي پنج پارامتر طولي (ارتفاع، طول و پهناي پايه، طول و پهناي اوپركولار) ثبت شد. نتايج نشان داد كه در دوم (ماه نو) و هشتم ماه قمري به ترتيب 90 درصد و70 درصد نمونه‌هاي هر دو ايستگاه تخم داشتند و در دوازدهم ماه قمري (ماه كامل) همه نمونه‌ها حاوي تخم بودند. نتايج نشان داد كه بين ارتفاع و طول پايه بارناكل تفاوت معني‌دار وجود دارد اما اختلاف بين طول اوپركولار، پهناي اوپركولار و پهناي پايه معني‌دار نيست. به علاوه، در ايستگاه حرا و صخره‌اي بيشترين ضريب همبستگي به ترتيب بين طول و پهناي اوپركولار (به ترتيب r=0.84 و r=0.78) وجود داشت. كمترين ضريب همبستگي در ايستگاه حرا بين طول پايه و پهناي اوپركولار (r=0.5) و در ايستگاه صخره‌اي بين ارتفاع و پهناي پايه (r=0.2) بود. الگوي وزش باد در طي اين دوره متغير بوده و كاهش تقريبي باد شمال در دوره نمونه‌برداري ديده شد. تغييرات دماي هوا بين حداقل 30 و حداكثر 39 درجه‌ سانتي‌گراد ديده شد. باد و دما مي‌تواند علاوه بر چرخه جزرومدي بر تخم‌ريزي گونه به‌عنوان فاكتور استرس محيطي موثر باشد.