تأملي بر تفسير ذهني فلسفۀ احتمال: شناخت احتمالاتي و ادراك غيراحتمالاتي

تفسير ذهني، به ‌عنوان يكي از چهار تفسير مرسومِ فلسفه ي احتمال، توسط فرانك رَمزي و برونو دوفينيتي براي غلبه بر برخي مشكلات بِيزگرايي معرفي شده است. اين تفسير امروزه طرفداراني دارد و مورد توجه بسياري از بيزگرايان است. ويژگي معرفت شناختي چارچوب بِيزي، اعتماد ذهني (يا اعتبار) است. هدف اين مقاله، بررسي بيشتر تفسير ذهني فلسفه ي احتمال، از منظر تنشِ بين شناخت احتمالاتي و ادراك غيراحتمالاتي است. منظور از شناخت احتمالاتي، شناختي برپايه روابط رياضي و بويژه فرمول بِيز است كه با استفاده از اعتبارها (درجات باور) ميزان اطمينان از وقوع پيشامدي را ارائه مي كند و در مقابل ادراك غيراحتمالاتي حاصل تفاسير فردي يا هر نوعي ديگر از تخصيص احتمال بدون درنظرگرفتن رياضياتِ احتمال است. با بررسي هاي صورت گرفته نشان داده خواهد شد كه اين تنش واقعي است و راه حل ارائه شده در اين مقاله اين است كه در پيشبيني رخدادهاي مبتني بر تفسير ذهني نمي توان از ادراك غيراحتمالاتي چشم پوشي كرد.