توصيف كيفي تجارب دانشجويان از حضور در كلاس‌هاي درس دانشگاهي در دانشگاه اصفهان

كلاس درس، عرصه‌اي چندبعدي و در ساده‌ترين شكل، دريچه‌اي است براي فهم تحولات، تغييرات و به‌طوركلي، آنچه در دانشگاه‌ها مي‌گذرد. هدف پژوهش حاضر، توصيف تجارب دانشجويان دختر مقطع كارشناسي رشتۀ جامعه‌شناسي از حضور در كلاس‌هاي درس دانشگاهي در دانشگاه اصفهان است. اين پژوهش با استفاده از روش توصيف كيفي بر 20 نفر از دانشجوياني انجام شد كه با روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب‌ شده بودند. داده‌ها در اواخر دورۀ شيوع كرونا، با استفاده از مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختاريافتۀ حضوري و آنلاين گردآوري و در ادامه با روش تحليل مضمون، تجزيه و تحليل شدند. بر‌اساس تحليل داده‌ها، دو مضمون اصلي «به حاشيه رفتن يادگيري» و «به حاشيه رفتن تعاملات علمي» و شش مضمون فرعي به دست آمدند. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد به‌واسطۀ تحولاتي كه در نظام دانشگاهي و جامعه انجام شده است، معنا و مفهوم و كاركردهاي كلاس درس به‌مثابۀ يك فضاي آموزشي و اجتماعي، چالش‌برانگيز شده است. اين امر مستلزم توجه جدي به تغيير در ذائقه‌ها، عادت‌واره‌ها و كنش‎‍هاي دانشجويان و استادان و استفاده از روش‌هاي متنوع‌تر با هدف بهبود يادگيري دانشجويان و افزايش بازدهي آموزش عالي است.