بررسي زمان و شخصيت‌ پردازي در مجموعه داستان جايي ديگر گلي ترقي براساس الگوي نظري روايت ريمون كينان

ريمون كينان در بوطيقاي روايت، براي تجزيه و تحليل گونه‌هاي مختلف روايت، چارچوب و الگويي نظري - كاربردي از ديدگاه روايت‌شناسان ساختارگرا فراهم آورده است. جستار حاضر، اين چارچوب را با تكيه‌ بر دو عنصر زمان و شخصيت‌پردازي در مجموعه داستان جايي ديگر گلي ترقي واكاوي كرده است. هدف آن است تا با روش توصيفي- تحليلي، قابليت‌هاي الگوي ساختاري - كاربردي روايت‌شناسي در شناسه‌هاي زمان (عناصر زماني نظم، تداوم و بسامد)، شناسه‌هاي مكان (مكان داستان، مكان متن) و شخصيت‌پردازي (كنش،گفتار، وضعيت ظاهري، اسامي قياس‌پذير، قياس ميان اشخاص) از كتاب بوطيقاي روايت ريمون كينان در بازخواني دو داستان بازي ناتمام و جايي ديگر واكاوي و شناسايي شود. يافته‌هاي پژوهش نشان داد در دو شناسۀ زمان (تحليلي براساس نظر ژنت) و شخصيت‌پردازي، رخداد سفر با زمان‌پريشي گذشته‌نگر در سطح داستان در داستان بازي ناتمام، باعث گشايش عقده‌هاي روحي شخصيت اصلي داستان مي‌شود كه سال‌ها كنش‌هاي او را تحت تأثير قرار داده بوده است. در شخصيت‌پردازي داستان جايي ديگر نيز، شخصيت اصلي داستان به تحول روحي در حوزۀ خودشناسي و پيوند با علايق روحي خويش رسيده است؛ درنتيجه مخاطب، اقناع شده، او و داستان هم‌بوم مي‌شوند؛ آنچه روايت شناسي شناختي هم ‌اكنون در حوزۀ روايت ‌شناسي پساكلاسيك در‌پي آن است.