نقش هراس ارتباطي و بيان خود واقعي در استفاده از اينستاگرام و سلفي

زمينه و هدف: هدف اصلي و كلي پژوهش حاضر بررسي نقش هراس ارتباطي و بيان خود واقعي در استفاده از اينستاگرام و سلفي است.  روش پژوهش: در اين پژوهش همبستگي از چهار پرسشنامه‌ي «هراس ارتباطي»، «مقياس ميزان اصالت»، «استفاده از اينستاگرام» و «گرفتن سلفي» در يك نمونه تصادفي از جامعه آماري شامل دانشجويان مشغول به تحصيل مقطع كارشناسي دانشگاه بيرجند (357 شركت كننده) استفاده شد. يافته‌ها: استفاده از اينستاگرام بيش از حد متوسط و ارسال عكس‌هاي سلفي و سلفي‌هاي ويرايش شده كمتر از حد متوسط بود. با افزايش ميزان متغيرهاي روان‌شناختي مورد مطالعه، استفاده از اينستاگرام، عكس‌هاي سلفي و سلفي‌هاي ويرايش شده افزايش يافت. همچنين با افزايش هراس ارتباطي، بيان خود واقعي در اينستاگرام كاهش يافت. نتيجه‌گيري: در جامعه مورد مطالعه ما اكثر افراد گرايش بيشتري به درون‌گرايي دارند و تمايلي به نمايش خود ندارند. افرادي كه توانايي بالايي براي بيان خود واقعي از طريق عكس‌هاي سلفي دارند، از اينستاگرام بيشتر استفاده مي‌كنند، عكس‌هاي سلفي زيادي ارسال مي‌كنند و همچنين از ويرايش بر روي عكس‌هاي سلفي خود بيشتر استفاده مي‌كنند. افراد با هراس ارتباطي بالا توانايي كمتري در بيان خود از طريق اينستاگرام دارند و بالعكس؛ اين مي‌تواند به اين دليل باشد كه توانايي افراد جامعه مورد بررسي در بيان خود واقعي در محيط چهره به چهره بيشتر از توانايي بيان خود واقعي در اينستاگرام بوده است.