مدل پيشايندها و پيامدهاي خود افشايي دانش‌آموزان در فضاي آموزشي

هدف: خود افشايي به فرايندي گفته مي‌شود كه طي آن، افراد اطلاعات شخصي و يا تجربه‌هاي مربوط به خود را به طور شفاهي براي ديگران بيان مي‌كنند. هدف از پژوهش حاضر، ارائه مدل پيشايندها و پيامدهايي خود افشايي در فضاي آموزشي كشور است. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نظر هدف كاربردي است. از روش كمي مدل‌يابي معادلات ساختاري جهت ارائه و تبيين الگو استفاده شد.  پس از مشخص‌شدن مولفه‌هاي خود افشايي در بخش كيفي، پرسش‌هاي مربوط به هر مؤلفه با نظر متخصصين و بهره‌گيري از آزمون CVI  و CVR  اعتباريابي و پرسش‌نامه اوليه ساخته شد. در بخش كمي جامعه آماري، دانش‌آموزان متوسطه دوره اول شهر تهران بودند. با استفاده روش نمونه‌گيري طبقه‌اي، مناطق 1، 5، 6، 8 و 16 انتخاب و سپس با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي طبقه‌اي تعداد 600  نفر به پرسش‌نامه پاسخ دادند. در انتها، با بهره‌گيري از نرم‌افزارهاي SPSS ويرايش 26 و PLS  ويرايش 2/4 و استفاده از آزمون‌هاي آماري توصيفي، استنباطي و مدل‌يابي معادلات ساختاري مدل پژوهش برازش شد. يافته‌ها: يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه مولفه‌هاي انگيزه دروني، حمايت‌شدن، اعتماد داشتن، شرايط محيطي، پذيرفته‌شدن از طرف ديگران و تجربه داشتن اثر معني‌داري بر مؤلفه خود افشايي دانش‌آموزان دارند و به‌عنوان پيشايندهاي خود افشايي در مدل باقي مي‌مانند؛ ولي خبرگي مشاور اثر معني‌داري بر خود افشايي دانش‌آموزان ندارد. همچنين يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه شنود مؤثر، خطر حريم خصوصي، آگاهي از حريم خصوصي، همدلي، خودباوري، نظارت‌پذيري، ارتباط متقابل، يادگيري از اشتباه، تفكر خلاق، مهارت حل مسئله و خوش‌بيني به‌عنوان پيامدهاي هستند كه خود افشايي بر آنها تأثير معني‌داري دارد. نتيجه‌گيري: خود افشايي فرايندي است كه در آن افراد اطلاعات يا تجربيات شخصي خود را به‌صورت شفاهي براي ديگران بيان مي‌كنند. مدرسه يكي از مهم‌ترين نهادهاي سازمان‌يافته اجتماعي است كه با فراهم‌آوردن محيطي سالم مي‌تواند موجب رشد و شكوفايي جسم و روان افراد شود. اين امر به‌واسطه روابط دانش‌آموزان با معلمان، مشاوران و مديران مدرسه و همچنين رشد عاطفي دانش‌آموزان شكل مي‌گيرد و خود افشايي اين رابطه را توسعه مي‌دهد.