ارزيابي توان مخمر بومي ياروويا ليپوليتيكا به‌عنوان منبع زيستي ايمن در سنتز نانوذرة سلنيوم

مقدمه: بين نانوذرات فلزي، نانوذرة سلنيوم عنصري سميت كمي دارد و همچنين، عنصري حياتي براي بدن انسان است و به همين دليل اهميت ويژه‌اي دارد. مخمر ياروويا ليپوليتيكا به‌دليل داشتن آنزيم‌هاي ردوكتازي، توانايي تجمع و سميت‌زدايي فلزات سنگين و قابليت كاهش نمك‌هاي فلزي به نانوذراتي با اندازه باريك و پراكندگي كمتر را دارد. هدف از اين پژوهش، استفاده از مخمر بومي ياروويا ليپوليتيكا سوية MP10 به‌عنوان منبع زيستي ايمن براي سنتز نانوذرة سلنيوم است.مواد و روش‏‏ها: از روش رقت در آگار براي تعيين الگوي مقاومت مخمر ياروويا ليپوليتيكا سوية MP10 نسبت به اكسي‌آنيون سلنيت استفاده شد. بررسي سنتز نانوذرات سلنيوم تحت استراتژي سلول درحال استراحت انجام شد. اثر غلظت‌هاي اكسي‌آنيون سلنيت بر ميزان سنتز نانوذرات سلنيوم و همچنين اثر دورة گرماگذاري بر اندازه و پراكندگي نانوذرات سلنيوم در مخلوط واكنش زيست تبديلي بررسي شدند. خصوصيات نانوذرات سلنيوم سنتزشده، با تصاوير به‌دست‌آمده از آناليز ميكروسكوپ الكتروني رويشي (SEM)، طيف‌سنجي پراش پرتو ايكس (EDX)، پراش اشعه ايكس (XRD) و طيف‌سنجي مادون قرمز (FTIR) تعيين شدند.نتايج: براساس نتايج به‌دست‌آمده، مخمر ياروويا ليپوليتيكا سوية MP10 قابليت تحمل‌پذيري 10 ميلي‌مولار اكسي‌آنيون سلنيت را دارد. سوية مخمري مذكور در شرايط بهينه 4 ميلي‌مولار غلظت اكسي‌آنيون سلنيت و پس از 24 ساعت گرماگذاري قابليت سنتز نانوذرات سلنيوم كروي با ميانگين اندازه 70 نانومتر را دارد. با افزايش زمان گرماگذاري، نانوذرات كروي شكل سلنيوم به يكديگر نزديك‌تر شده‌اند و از پراكندگي آنها كاسته شده است و ميانگين اندازه نانوذرات به 117 نانومتر بعد از 72 ساعت افزايش يافت.بحث و نتيجه‏گيري: پژوهش حاضر گزارشي از عملكرد مخمر بومي ياروويا ليپوليتيكا در سنتز موفقيت‌آميز نانوذرة سلنيوم عنصري تحت استراتژي سلول درحال استراحت و بهبود پراكندگي و اندازه نانوذرات در شرايط بهينه زمان گرماگذاري است.