بهينه‌سازي جذب‌زيستي اورانيوم توسط زيست‌توده پيش‌تيمارشده سيتروباكتر

مقدمه: آلودگي فلزات سنگين به يكي از نگراني‌هاي جهاني تبديل شده است. انتشار گسترده آنها در محيط زيست، مشكلات بسياري را براي انسان‌ها ايجاد كرده است؛ بنابراين، يافتن جاذب‌هاي جديد براي حذف اين آلاينده‌ها از محيط زيست اهميت به‌سزايي دارد.مواد و روش‏‏ها: در اين پژوهش زيست‌توده باكتري سيتروباكتر فروندي به مدت 15 دقيقه در فشار 1.5 اتمسفر، در دماي 121 درجه سانتي‌گراد در اتوكلاو تيمار حرارتي شد. پس از آن، پارامترهاي دما، pH، غلظت اوليه اورانيوم و مقدار جاذب، با استفاده از روش سطح پاسخ در نرم‌افزار ديزاين اكسپرت بهينه شدند.نتايج: نتايج به‌دست‌آمده نشان دادند پارامترهاي دما و مقدار جاذب بر فرايند جذب‌زيستي اورانيوم توسط باكتري سيتروباكتر فروندي تيمار‌شده بدون تأثير هستند ( p-value0.05). در مقابل، غلظت اوليه اورانيوم و pH بر فرايند جذب‌زيستي اورانيوم تأثيرگذار هستند (0.05 p-value ). با افزايش غلظت اوليه اورانيوم از 10 ميلي‌گرم بر ليتر تا 77.5 ميلي‌گرم بر ليتر ميزان حذف از 66.5 درصد به 99.92 درصد افزايش مي‌يابد. سپس با افزايش غلظت اوليه اورانيوم از 77.5 ميلي‌گرم بر ليتر تا 100 ميلي‌گرم بر ليتر ميزان حذف به 97.34 درصد كاهش مي‌يابد. همچنين نتايج نشان دادند با افزايش pH از 2 تا 5 ميزان حذف از 96.82 درصد به 79.01 درصد كاهش يافته است.بحث و نتيجه‏گيري: نتايج نشان دادند مدل پيشنهادشده توسط نرم‌افزار ديزاين اكسپرت به خوبي رفتار فرايند را پيش‌بيني كرده است و جذب‌زيستي در 2.89pH ، غلظت اوليه اورانيوم 53.71 ميلي‌گرم بر ليتر، دماي 28.92 درجه سانتي‌گراد و مقدار جاذب 19.84 گرم بر ليتر بهينه مي‌شود كه برابر با حذف تقريباً 99.99 درصد اورانيوم از محيط آلوده است.