بررسي شيوع مقاومت آنتي‌بيوتيكي و ژن‌هاي حدت گونه‌هاي سودوموناس در طيور گوشتي عرضه شده در شهرستان تهران، ايران

سودوموناس از باكتري‌هاي شديداً پروتئوليتيك و از عوامل مهم فساد گوشت طيور است كه خواص ارگانولپتيك مواد غذايي را تغيير مي‌دهد و از جنبه‌هاي مهم آن، مقاومت آنتي‌بيوتيكي بالا به آنتي‌بيوتيك‌هاي رايج است. مطالعه حاضر با هدف بررسي شيوع مقاومت آنتي‌بيوتيكي و ژن‌هاي حدت گونه‌هاي سودوموناس در طيور گوشتي عرضه‌شده در شهرستان تهران، ايران انجام شد. تعداد 400 نمونه گوشت طيور در مدت يك سال جمع‌آوري شد. در حين جمع‌آوري نمونه‌ها با رعايت ملاحظات اخلاقي و كسب اجازه از عرضه‌كنندگان محصولات طيور، آلودگي‌هاي كلي‌فرمي از نمونه‌هاي دست، چاقو، تخته و يخچال محل‌هاي عرضه سوآپ گرفته شد. نمونه‌ها در شرايط سترون به آزمايشگاه اداره دامپزشكي استان تهران، براي انجام آزمايشات انتقال داده شدند. نتايج نشان دادند از مجموع 400 نمونه گوشت طيور، 103 نمونه (25.75 درصد) به سودوموناس آلوده بودند. از 150 نمونه مرغ40 نمونه (26.67 درصد)، از 100 نمونه بوقلمون 31 نمونه (31 درصد)، از 50 نمونه اردك 27 نمونه (54 درصد)، از 50 نمونه بلدرچين 1 نمونه (2 درصد) و از 50 نمونه غاز (8 درصد) به سودوموناس آلوده بودند. نتايج PCR نشان داد 8 نمونه مرغ، 5 نمونه اردك و 2 نمونه غاز به‌ترتيب به ژن‌هايtoxA ، exoS و exoU آلوده بودند. نتايج ارزيابي‌هاي آنتي‌‌بيوتيكي نشان دادند بيشترين مقاومت براي جنتامايسين (89 درصد) و تتراسايكلين (81 درصد) تأييد شد. همچنين، بيشترين آلودگي سوآپ در يخچال‌ها و كف دست عرضه‌كنندگان بود. آلودگي بالاي سودوموناس در گوشت طيور، گوياي مشكلات عديده درزمينة مصرف گوشت پرندگان را بيش‌ازپيش نمايان مي‌كند و اين مشكل زماني حاد‌تر مي‌شود كه اين نوع محصولات به‌صورت خام يا نيم‌پز سرو شوند؛ بنابراين، ضروري است در صورت رخداد مسموميت‌هاي ناشي از پسودوموناس، استفاده از آنتي‌بيوتيك‌ها محدود شود.