گردشگري و هويت فرهنگي، نگاهي چندسويه

صحبت از گردشگري به‌عنوان يك صنعت در قالب محورهاي توسعه، همواره با گمانه‌زني‌هاي بسياري روبرو بوده است. مخالفت با اين رويكرد به مخدوش‌شدن فرهنگ و هويت فرهنگي جامعه تأكيد مي‌كند. از اين رو ديدگاه‌هاي مختلف نشان مي‌دهند ماهيت سفر و گردشگري و از سوي ديگر هويت فرهنگي نياز به تحليل عميق‌تري دارد. مسيري كه تا به امروز طي شده است نمي‌تواند معيار اصلي صحت و درستي فعاليت‌ها باشد. لذا با بررسي عميق ماهيت گردشگري و از سوي ديگر هويت فرهنگي، مطالعة اهداف هر دو و همچنين چشم‌انداز آن‌ها، اين ديدگاه حاصل مي‌شود كه گردشگري و فرهنگ، پديده‌هاي فطري انساني هستند كه هر دو ماهيت هويت انساني را جستجو مي‌كنند. گردشگري و فرهنگ ريشه در ارزش‌ها و وجود معنوي انساني دارند كه نيازمند بازانديشي هستند تا در جايگاه صحيح خويش محقق شوند. بنابراين در ميان سويه‌هاي گوناگون ارتباط ميان گردشگري و هويت فرهنگي، مي‌توان با بسترسازي و ايجاد نگاهي متفاوت به هويت فرهنگي و از سوي ديگر گردشگري، همسويي ميان آن‌ها برقرار كرد.