ارزيابي شرايط محيط رسوبگذاري نهشته هاي آواري پليوسن مياني-پلئيستوسن (سازند بختياري) بر مبناي ويژگي هاي سنگ رخساره اي در جنوب خاوري زاگرس چين خورده،شمال شهر بندرعباس

سازند بختياري معرف بازه زماني پليوسن مياني- پلئيستوسن در پهنه رسوبي ساختاري زاگرس چين خورده است. نهشته هاي آواري اين سازند در محدوده شمال شهر بندرعباس داراي رخنمون هاي گسترده ي است. به منظور مطالعه سازند بختياري از ديدگاه زمين شناسي رسوبي، سه برش از اين سازند درشمال باختري شهر بندرعباس(نيروگاه برق گنو، جنوب شهرك تازيان پايين، جنوب شهرك مرواريد) انتخاب گرديد. از اين برش ها 50 نمونه براي بررسي هاي ميكروسكوپي و 6 نمونه براي شناسايي كاني هاي سنگين برداشت شد. در هر سه برش سازند بختياري شامل تناوبي از كنگلومرا، ماسه سنگ و مقداري گلسنگ مي باشد. اين سازند در منطقه مورد مطالعه، با مرزي از نوع ناپيوستگي فرسايشي بر روي سازند آغاجاري قرار گرفته است. مرز بالايي سازند بختياري با نهشته هاي عهد حاضر نيز از نوع ناپيوستگي فرسايشي است. بررسي هاي صحرايي و آزمايشگاهي منجر به شناسايي پتروفاسيس هاي دانه درشت(كنگلومراي گل پشتيبان و دانه پشتيبان)، دانه متوسط(ماسه سنگ كالك ليتايتي)، دانه ريز(گلسنگي) و پنج عنصر ساختاري(GB, CH, SB ,GH ,FF) در اين سازند شده است. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه نهشته هاي سازند بختياري در شمال باختري بندرعباس در يك رودخانه بريده بريده دور از منشا در انتهاي يك مخروط افكنه بجاي گذاشته شده اند. مجموعه كاني هاي سنگين شناسايي شده در اين توالي داراي دو منشا توالي هاي سري نمكي هرمز و پهنه سنندج-سيرجان هستند كه از چند چرخه رسوبي تاثير پذيرفته اند. مجموعه ويژگي هاي سنگ رخساره هاي سازند بختياري، تاييدي بر پويايي زمين ساختي انتهاي دوران نوزيستي در بازه زماني پليوسن مياني- پلئيستوسن به ويژه رويداد زمين ساختي بختيارين مي باشد كه به تشديد شرايط قاره اي در گستره مورد مطالعه منجر گرديده است.