عوامل تعيين كننده تمايل كشاورزان براي استفاده از كشاورزي دانش‌بنيان در استان مازندران

بخش كشاورزري براي تامين امنيت غذايي كشور بسيار حائز اهميت مي باشد اما اين بخش به خاطر تاثيرات منفي روي محيط زيست و استفاده بيش از حد از منابع طبيعي كشور مورد نقد قرار مي‌گيرد. بمنظور استفاده بهينه از منابع در راستاي توسعه پايدار و تامين امنيت غذايي بهره‌گيري از كشاورزي دانش‌بنيان يك امر ضروري است. اين مطالعه با هدف تبيين عوامل تعيين كننده تمايل كشاورزان براي استفاده از كشاورزي دانش بنيان با استفاده از روش توصيفي- همبستگي و بهره گيري از فن پيمايش در استان مازندران انجام شده است. جامعه‌ي آماري شامل همه كشاورزان استان مازندران است كه با روش نمونه‌گيري تصادفي چند مرحله‌اي نمونه مورد مطالعه انتخاب شدند. ابزار جمع آوري اطلاعات پرسشنامه مي باشد. بر اساس نتايج ميانگين تمايل كشاورزان براي استفاده از كشاورزي دانش بنيان كمي بالاتر از متوسط بود. نتايج آزمون تحليل مسير نشان داد متغيرهاي نگرش نسبت به كشاورزي دانش بنيان، ميزان دانش و اطلاعات كشاورزان و ميزان درك مشكلات داراي تاثير مستقيم معني‌دار روي تمايل كشاورزان براي بكارگيري كشاورزي دانش بنيان بودند. ميزان تحصيلات كشاورزان تاثير مثبت و معني‌دار بر دانش و اطلاعات كشاورزان و نگرش آنها داشت. همچنين تحصيلات تاثير غير مستقيم قابل ملاحظه‌اي روي تمايل كشاورزان براي استفاده از كشاورزي دانش‌بينان داشت.با توجه به نتايج تحقيق پيشنهاد مي شود كه سياست گذاران براي ترغيب كشاورزان آگاه سازي آنها نسبت به منافع و مزاياي كشاورزي دانش بنيان را از طريق بسترهاي مختلف اجتماعي و ارتباطي و به شيوه هاي عملي مورد توجه قرار دهند و براي ايجاد نگرش مثبت در كشاورزان ايجاد اعتماد عملي در كشاورزان را سرلوحه برنامه ها قرار دهند.