تعيين كننده هاي قصد استفاده مداوم از سيستم هاي اقتصاد اشتراكي(مورد مطالعه: تاكسي هاي اينترنتي)

اقتصاد اشتراكي به عنوان يك مدل اجتماعي – اقتصادي براساس استفاده مشترك از كالاهاي بدون استفاده و غيرضروري تعريف شده است. اكنون، اين مفهوم در علوم اقتصادي به سرعت رشد يافته و با توسعه مدل هاي كسب و كار در سال هاي اخير، نقش خود را بيش از پيش هويدا كرده است. هدف از انجام اين پژوهش طراحي چارچوبي براي تعيين كننده هاي قصد استفاده مداوم از سيستم هاي اقتصاد اشتراكي و به صورت موردي تاكسي هاي اينترنتي است. به منظور انجام اين تحقيق از روش مطالعات فراتركيب كه نوعي روش مطالعه نظامند مي باشد استفاده شد. با جستجو در پايگاه Scopus چهارصد و هشتاد سند علمي به دست آمد و پس از حذف مقالات نهايتا 49 مقاله جهت بررسي نهايي انتخاب شد. در اين پژوهش براي استخراج و كدگذاري داده ها از روش كدگذاري باز و نرم افزارMAXQDA2018 استفاده شد. نتايج پژوهش حاكي از وجود بيست و هفت زمينه فرعي در قالب شش زمينه اصلي شامل ويژگي هاي پلتفرم، عوامل مشتري، اطمينان، زمينه اجتماعي، زمينه فردي و عملكردي در بين مقالات است.