اثر پارامترهاي چاه و آبخوان بر حريم آبگير و حريم تخليه در آبخوان‌هاي آزاد آبرفتي

تحليل حريم‌هاي تاثير، آبگير، تخليه و تغذيه به منظور حفاظت از چاه‌هاي آب امري ضروري است. اين موضوع علي‌رغم پژوهشهاي متعدد هنوز جاي بحث و بررسي بيشتر دارد. هدف از اين پژوهش تحليل حريمهاي آبگير و تخليه در چاه‌هاي آب در آبخوان‌هاي آزاد آبرفتي است. در اين راستا يك آبخوان فرضي با استفاده از مدلهاي مادفلو و مادپس شبيه‌سازي شد. صحت خروجي‌هاي مدل عددي در مقايسه با محاسبات تحليلي تاييد و سپس اثر پارامترهاي مستقل چاه و آبخوان مورد بررسي قرار گرفت. اين تحقيق نشان داد كه برخلاف تصور رايج، تغيير در هدايت هيدروليكي، آبدهي ويژه، شيب سنگ بستر، ضخامت اوليه، تخلخل و ناهمگني هيچگونه تغييري در گسترشِ سطحيِ حريم آبگير چاه در آبخوان آزاد ايجاد نمي‌كند. اين پژوهش نشان داد كه تغيير در تغذيهي سطحي، دبي چاه و موقعيت چاه باعث ايجاد تغييرات زياد در گسترشِ سطحيِ حريم آبگير چاه در آبخوان‌هاي آزاد آبرفتي مي‌شود. بررسي اثر زمان پمپاژ نشان داد كه در يك سيستم تك‌چاهي ابتدا وسعت حريم آبگير افزايش مي‌يابد اما پس از مدت كوتاهي و علي‌رغم تداوم گسترش مخروط افت، موقعيت آن ثابت مي‌ماند. مشخص شد كه تغيير همه‌ي پارامترهاي مذكور باعث تغيير در وسعت حريم تخليهي چاه مي‌گردد. از آنجايي كه پايداري وسعت مناطق مذكور در تعيين حريم‌هاي حفاظت از كميت و كيفيت چاه‌هاي آب اهميت زيادي دارد! مشخص شد كه پايداري نسبي سطح آب در آبخوان در يك تراز  مناسب لازم و ضروي است و  اين امر نيازمند مديريت آبخوان و اختصاص درصد محدودي از تغذيه‌ي آبخوان به تخليه از طريق چاه‌ها است.