بررسي عملكرد لرزه‌اي ساختمان‌ هاي نامتقارن چند طبقه طراحي شده بر مبناي آيين‌نامه ASCE07-22 با استفاده از تحليل ‌هاي ديناميكي فزاينده غيرخطي

در‌اكثر ‌آيين ‌نامه‌هاي لرزه‌اي‌ كنوني، سختي ‌و مقاومت المان‌هاي مقاوم در برابر زلزله مستقل در نظر‌گرفته شده به گونه‌اي كه تغيير مقاومت المان‌ها منجر به ‌تغيير در سختي المان‌ها نخواهد شد. مطالعات اخير نشان مي‌دهد كه سختي و مقاومت  اين المان‌ها وابسته بوده و لذا نحوه محاسبه اين پارامترها و آرايش مراكز جرم، سختي و مقاومت مي‌تواند در تعيين پاسخ٬ هاي لرزه‌اي موثر باشد. در اين تحقيق سه گروه طراحي ساختمان ٬هاي پنج طبقه و نه طبقه شامل مدل طراحي مبتني بر آيين‌نامه لرزه اي ASCE/SEI 07-22، مدل بالانس-25% و مدل متقارن مقاومتي با خروج از مركزيت تسليم نرمال شده (ed/A) 0 تا 15% به همراه يك مدل متقارن به كمك آناليزهاي استاتيكي غيرخطي و ديناميكي فزاينده غيرخطي مورد محاسبه و ارزيابي قرارگرفتند. نتايج نشان داد متوسط ميانه شتاب طيفي در سطح عملكردي فرو ريزش در مدل بالانس-25% و مدل متقارن مقاومتي نسبت به مدل طراحي مبتني بر آيين‌نامه ASCE/SEI 07-22 ، حدودا 18% افزايش داشته است كه اين افزايش به معني ايمن بودن مدل‌هاي بالانس-25% و متقارن مقاومتي در مقايسه با مدل طراحي آيين نامه است. ضمنا متوسط نسبت حداكثر چرخش سقف‌ها و حداكثر دريفت جابجايي طبقات در سطح عملكردي فرو ريزش در مدل بالانس-25% و مدل متقارن مقاومتي نسبت به مدل طراحي آيين‌نامه ASCE/SEI 07-22  به ترتيب منجر به كاهش 100درصدي و 12درصدي شده است. لذا با توجه به نتايج فوق استنباط گرديد كه مدل طراحي مبتني بر آيين نامه‌ ‌از پايين‌ترين و مدل هاي بالانس-25% و متقارن مقاومتي از بالاترين عملكرد لرزه‌اي ديناميكي برخوردار هستند.