ارزيابي هيدروشيمي آب زيرزميني در آبخوان زرآباد (استان سيستان و بلوچستان) با هدف تعيين كيفيت آب براي مصرف كشاورزي

در اين مطالعه، وضعيت هيدروشيميايي و كيفيت منابع آب زيرزميني آبخوان ساحلي زرآباد در جنوب شرق ايران مورد بررسي قرار گرفته است. فراواني كاتيون‌ ها و آنيون ‌ها به ترتيب +Na+ Ca2+ Mg2+ K و -Cl- SO42- HCO3 است. متوسط غلظت EC و TDS به ترتيب بين 922 تا 7140 µS/cm و  545 تا 6426 mg/L است. تيپ آب اكثر نمونه‌ ها Na-Cl (78 درصد) است و دومين تيپ غالب نيز Ca-Mg-Cl (22 درصد) است. تيپ آب، شاخص Chloro-alkaline، نسبت‌ هاي يوني و موقعيت نمونه‌ ها بر روي نمودار گيبس نشان مي‌ دهد كه تبادل كاتيوني (مستقيم و معكوس)، هوازدگي سيليكات‌ ها، تبخيري ‌ها و نفوذ آب شور فرايندهاي اصلي كنترل كننده شيمي آب زيرزميني هستند. نسبت‌ هاي يوني -SO42-/Cl-، B/Cl- و Na+/Cl نشان مي ‌دهد كه نفوذ آب شور با فاصله گرفتن از رودخانه رابچ بويژه در قسمت ‌هاي شمال غربي و جنوب شرقي افزايش مي ‌يابد. اين مي‌ تواند منجر به كاهش كيفيت منابع آب شود. علاوه بر اين كيفيت آب براي مصارف كشاورزي بر اساس برخي شاخص ‌ها مانندEC ، درصد سديم  (Na%)، نسبت جذب سديم (SAR)، كربنات سديم باقيمانده (RSC)، نسبت جذب منيزيم (MAR)، شاخص نفوذ پذيري (PI)، نسبت كلي (KR)، نمودار USSL و Wilcox مورد ارزيابي قرار گرفت. نتايج نشان دادند كه حدود 60 درصد نمونه‌ ها داراي كيفيت نامناسب براي آبياري و در قسمت شمال غربي و جنوب شرقي دشت واقع شدند. حدود 40 درصد نمونه‌ ها نيز داراي كيفيت مناسب براي آبياري و در مجاورت رودخانه رابچ واقع شده است.