اثربخشي آموزش تنظيم هيجان بر خوش‌بيني و بهزيستي روان‌شناختي مادران كودكان مبتلا به موكوپلي‌ساكاريد نوع يك (سندرم هولر)

هدف از اين پژوهش تعيين اثربخشي آموزش تنظيم هيجان بر خوش‌بيني و بهزيستي ‌روان‌شناختي مادران كودكان مبتلا به موكوپلي‌ساكاريد نوع يك (سندرم هولر) بود. روش اين پژوهش به‌شيوه تك آزمودني با كنترل خط پايه بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه مادران داراي كودك مبتلا به موكوپلي‌ساكاريد در سال 1398 1397 بود كه با استفاده از نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده پرسشنامه‌ي خوش‌بيني (LOT)، پرسشنامه‌‌ي فرم كوتاه بهزيستي‌روان‌شناختي (PWB) و برنامه آموزشي تنظيم هيجان آلن، مك‌هاگ و بارلو، (2009) بود كه طي 8 جلسه 90 دقيقه‌اي يك‌بار در هفته و در 3 مرحله (خط پايه، برنامه آموزشي 8 جلسه‌اي و پيگيري 6 هفته‌اي) انجام شد. داده‌هاي حاصل از اجراي پرسشنامه‌ها با استفاده فرمول درصد بهبودي و روش ترسيم ديداري تحليل شد. نتايج پژوهش حاضر نشان دادند كه آموزش تنظيم هيجان بر خوش‌بيني و بهزيستي روان‌شناختي مادران كودكان مبتلا به موكوپلي‌ساكاريد نوع يك (سندرم هولر) مؤثر بوده است. و اين تأثير در مرحله پيگيري 6 هفته‌اي پايدار مانده بود. بنابراين با به كارگيري آموزش تنظيم هيجان مي‌توان توانمندي مادران داراي كودك موكوپلي‌ساكاريد را بهبود بخشيد.