بررسي رابطه تروماي كودكي و احساس خشم با ميزان افسردگي در افراد بالاي 18 سال شهر تهران

بسياري معتقدند افسردگي از مهمترين چالش‎هاي روانشناختي قرن 21 است. هدف از انجام اين پژوهش بررسي رابطه تروماي كودكي و احساس خشم با ميزان افسردگي است. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر روش شناسي در زمره پژوهش‎هاي همبستگي قرار دارد. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه افراد بالاي 18 سال شهر تهران بود كه بر همين اساس با استفاده از روش داوطلبانه و پرسشنامه الكترونيكي 745 نفر از اين افراد نمونه گيري شدند. جهت اندازه گيري متغير‎ها از ابزار پرسشنامه فرم كوتاه افسردگي بك، تروماي دوران كودكي (برنستاين و همكاران، 2003) و فرم كوتاه خشم (نواكو،1986) استفاده شد. پس از جمع آوري داده‎ها با استفاده از نرم افزار SPSS و روش آماري رگرسيون چندگانه استفاده شد. نتايج نشان داد بين بين سوءاستفاده جنسي با (0.341)=β، سوءاستفاده عاطفي (0.084=β) و غفلت عاطفي (0.020=β)با افسردگي رابطه معني‎داري دارد و همچنين از بين مولفه‎هاي خشم احساس خشم با (0.122)=β؛ تفكر خشم (0.461=β) و رفتار خشم (0.131=β)با افسردگي، رابطه معناداري داشت. در نتيجه ي‌توان به ديدگاه روانكاوي مبني بر نقش پر‌اهميت وقوع تروما در دوران كودكي و همچنين خشم دروني شده در ابتلا به اختلال افسردگي اشاره كرد.