اثربخشي آموزش تاب آوري بر كيفيت زندگي، راهبردهاي مقابله اي و سلامت روان سالمندان ساكن در سراي سالمندان مهرتبريز

هدف از اين پژوهش، تعيين اثر بخشي آموزش تاب آوري بر كيفيت زندگي، راهبردهاي مقابله‌اي و سلامت روان سالمندان ساكن در سراي سالمندان مهر تبريز انجام شد. اين مطالعه نيمه آزمايشي با استفاده از طرح پيش آزمون پس آزمون با گروه كنترل انجام شد. جامعه آماري پژوهش شامل كليه سالمندان ساكن در سراي سالمندان مهر تبريز بود، 50 نفر با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند انتخاب و به طور تصادفي در دو گروه كنترل و آزمايش قرار گرفتند. گروه آزمايش طي 7 هفته تحت آموزش تاب آوري قرار گرفت و در اين مدت بر گروه گواه مداخله اي انجام نگرفت. پرسشنامه هاي راهبردهاي مقابله اي اندلر و پاركر (1990)، كيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني (1996) و سلامت روان گلدبرگ و هيلر (1979) به عنوان ابزارهاي ارزشيابي مورد استفاده قرار گرفت. نتايج حاصل از تحليل داده ها به روش كوواريانس چند متغيره، نشان داد كه آموزش تاب آوري بر افزايش كيفيت زندگي، تعديل راهبردهاي مقابله‌اي و ارتقاء سلامت روان سالمندان سراي مهر تبريز تاثيرگذار بود. در كيفيت زندگي، راهبردهاي مقابله‌اي و سلامت روان دو گروه تفاوت معني داري دارند(0.05 P). بنابراين يافته هاي اين پژوهش، تلويحات عملي در موقعيت هاي باليني را دارد كه مورد بحث واقع شده است.