بررسي نقش جو خانوادگي در پيش‌بيني بد تنظيمي هيجاني زوجين متقاضي طلاق شهر تبريز

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش جو خانوادگي در پيش بيني بد تنظيمي هيجاني زوجين متقاضي طلاق انجام شد. اين پژوهش توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل كليه مراجعين متقاضي طلاق در سطح شهر تبريز كه به دادگاه خانواده و مراكز مشاوره و پيشگيري از طلاق در سال 1397 مراجعه نموده‌اند، بود. از اين جامعه، با استفاده از فرمول N 50+8m، تعداد 279 نفر به روش نمونه‌گيري دردسترس انتخاب شدند. به منظور گردآوري داده‌ها ، از فرم كوتاه پرسشنامه محيط (جو) خانواده(FES) و پرسشنامه مقياس دشواري در تنظيم هيجان گرتز و روئمر(DERS) به عنوان ابزار پژوهش استفاده شد. جهت بررسي ارتباط بين متغير ها از آزمونهاي آماري همبستگي پيرسون و آزمون رگرسيون چند متغيره استفاده گرديد. در اين مطالعه 138 نفر(49.5 درصد) مرد و 141 نفر(50.5 درصد) زن حضور داشتند و ميانگين و انحراف معيار سن شركت كنندگان 8.9± 31.4 در محدوده سني 17 تا 56 سال بود. نتايج حاصل از ضرايب همبستگي نشان داد؛ بعد رابطه و بعد بقاء سيستم خانواده با بدتنظيمي هيجاني داراي همبستگي منفي بودند. بين بعد رشد فردي با بد تنظيمي هيجاني همبستگي معناداري مشاهده نگرديد. نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه بعد رابطه با دارا بودن بيشترين سهم، از نقش و توان پيش بيني كنندگي بالايي براي بد تنظيمي هيجاني برخوردار هست. با توجه به يافته ها مي‌توان گفت بعد رابطه با دارا بودن بيشترين سهم، پيش‌بيني كننده سه مؤلفه‌ي بد تنظيمي هيجاني در زوجين متقاضي طلاق هست.