تحليل كنش هاي سه گانه شخصيت هاي اساطيري در ساختار روايي داراب ‌نامه طرسوسي از منظر اسطوره شناسي كنش گر ژرژ دومزيل

پژوهش حاضر به روش توصيفي - تحليلي تلاش مي‌كند با توجه به نظريه‌ كنشگراي ژرژ دومزيل به شناخت ساختار روايي داراب‌نامه‌ طرسوسي به‌عنوان يكي از كهن‌ترين متون اساطيري ايران بپردازد و از اين طريق ميزان مشابهت كنش‌هاي شخصيت‌هاي آن را با متون اساطيري هندواروپايي بسنجد. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه ساختار روايي اين اثر با متون حماسي هندواروپايي قابل انطباق است و كنش‌هاي سه‌گانه‌ مطرح‌شده در رويكرد كنشگراي دومزيل (فرمانروايي، جنگاوري و باروري) كنش‌هاي اصلي شخصيت‌هاي اساطيري در اين روايت به شمار مي‌روند. اسكندر، داراب، هماي، طمروسيه و بوراندخت هر كدام داراي ويژگي‌هاي بارزي هستند كه در زيرمجموعه‌ كنش‌هاي سه‌گانه طبقه‌بندي مي‌شوند. در اين اثر «پادشاهي مطلق» از آن خداوند است و خداي مطلق با استفاده از ابزارهاي گوناگون از قبيل «خواب‌ديدن»، «به‌كارگيري عوامل طبيعي» و «به ياري فرستادن موجودات افسانه‌اي» به آنان مدد رسانده است. كنش جنگاوري در اين روايت با اهداف مختلفي ازجمله گسترش قلمرو، دفاع از سيطره‌ حكومت، برقراري امنيت، انتقام و گسترش دين و عدل و داد جايگاه ويژه‌اي دارد و شخصيت‌هاي اساطيري همواره در ميدان‌هاي رزم آزموده مي‌شوند. فراواني نعمت، خزينه‌هاي انبوه، آباداني، آرامش و رفاه، زيبايي و جواني، دلبستگي و مشاهده‌ امثال اين موارد در توصيف شخصيت‌هاي اساطيري اين روايت نيز نشان از كنش سوم يعني باروري دارد.